Бепадар саргардон гаштанд. Бас ҷанг! Бас ҷанг!
Бас!

Рустам ба ҳар ду шоҳ нигаристу бо ду даст ба онҳо ишорат кард, ки ба назди тахти сангини Рустам оянд. Онҳо аз тарси Рустам ба тахти сангин омаданд. Даст ба дасти ҳамдигар доданд ва якдигарро ба оғӯш гирифтанд.

Садои табли шодӣ баланд шуд.

Паҳлавонону сарбозон ҳама якдигарро ба оғӯш кашиданд.

Шаҳнозу Маҳноз аз ду бари Барзу ба сӯи Рустам омаданд.

Садои карнаю сурнай баланд шуд.

Ана ҳамин тавр, дар Эрону Тӯрон ба ифтихори ҷашни арӯсии Барзу ва Маҳноз чил шабу чил рӯз тӯй доданд. Мардум бо тантанаи корвони наврӯзӣ онҳоро ба шаҳри Босанд гусел карданд. Қарор шуд, ки дигар ҳамаи мардумони кишварҳои ҳамсоя озод рафтуомад намоянд. Онҳо ба муроду мақсад расиданд. Худоё, шумо ҳам бирасед.