Туро чун мардумӣ бинҳода номат,
Бикўш то гум нагардад эҳтиромат.
Басе дардат ба дил маҳфўз, Маҳфўз,
Ҳама бигзор чароғи дил барафрўз.
Июни соли 1996

Роҳбари «Сарвар»
Ба Бозгул Додхудоева, муовини Сарвазири ҶТ
Сурати зебову симои накў,
Одамиро кам мегардад насиб.
Модари мушфиқ устоди бузург,
Ин ду бошад лоиқи фарди наҷиб.
Ин чаҳор дурдонаи лутфи Худо,
Ин чаҳор бахти баланд андар замин.
Шуд насиби духтари Боми Ҷаҳон,
Бар сиришти ў ҳазорон офарин.
Модаре ҳаст ў саропо пур зи панд,
Устоде ки надорад ў баҳо.
Баҳри мо оинаи ибрат бувад,
Раҳбари мо Бозгул Додихудо,
Ў наандешад надорад духтаре.
Сад духтар бошад ўро дар ҷавор.
Дар ниҳоди ҳар яке бигрифта ҷо,
Бо сипосу меҳру сидқи устувор.
Январи соли 1998

Гули гулдоншикаста
Гулам аммо ба гулдони шикаста,
Ба рўям гарди навмедӣ нишаста.
Ба ин зиндон, ки тақдираш бихонам,
Ҳама дарҳои умедам бибаста.