Баҳори ман гузашт
Боз омад навбаҳор, аммо баҳори ман гузашт,
Боз шўр асту шарар ,шўру шарори ман гузашт.
Булбулу гул ҳарду ҳамрозанд дар тарфи чаман,
Бе аниси рўзгор ин рўзгори ман гузашт.
Боз рўяд аз замин гуллолаҳои арғувон,
Боз ишқ бедор мегардад ба қалби ҳар ҷавон.
Боз абри навбаҳор гавҳарфишонӣ мекунад,
Бо навою бо сурур сарчашма мегардад равон.
Кай баҳоре мерасад то, ки баҳорам оварад,
Кай баҳоре мерасад пайғоми ёрам оварад.
Бо умеди бахт биншаста ба роҳи зиндагӣ,
Қосиди наврўз умри бобарорам оварад.
Боз бингар ғунчаро аз нав табассум мекунад,
Боз бишнав андалеб аз нав тараннум мекунад.
Лек кайҳо рахт баста ханда аз лабҳои ман,
Боз Маҳфўзро шунав аз ғам такаллум мекунад.
Майи соли 1994