Мероси хаттии бостон

Ҷилде аз силсилаи «Тоҷикон дар масири тамаддун» (Китобхонаи миллии Тоҷикистон, Маркази тоҷикшиносӣ, 2013). Дар он осори хаттии бостонии ниёгони тоҷикон – адабиёти паҳлавӣ («Бундаҳишн», «Ардавирознома», «Ёдгори зарирон», андарзномаҳо ва ғ.) ва катибаҳои шоҳони Ҳахоманишӣ бо тарҷумаи тоҷикӣ ва тавзеҳот гирд оварда шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 14 ноябри 2026 · 314 саҳифа
ТаърихФарҳангАдабиёт
Аз аввал хондан- Ӯ мудом дар шаҳраш6 шарорат кард ва ҳар рӯз {...} мардумонаш, ӯ фармон ба нобудии онҳо медод, бидуни лаҳзае таваққуф онҳоро ба зери юғ мебурд7, ҳамаи онҳоро; ба далели шукӯҳҳояшон, Анлили Худоён8 хашмгин ва сарзаминашон {...}9; Худоёне, ки дар миёни онҳо зиндагӣ мекарданд, манозили худро10 тарк карданд; ба далели хашми ӯ, ӯ онҳоро ба Бобул бурд; Мардук {...} баргашт; ба сӯи маконҳое, ки манозилашон аз миён рафта буданд ва ба сӯи мардумони Сумер ва Аккад, ки ба аҷсод шабоҳат доштанд, ӯ масири худро тағйир дод {...}, ӯ дилаш ба раҳм омад.
- Саросари сарзаминҳо, ҳамаи онҳоро баррасӣ кард, ба ковиш дар онҳо пардохт, дасташро гирифт11; Куруш, шоҳи Аншон, ӯ номашро эълом кард, ӯро ба подшоҳӣ дар тамоми ҷаҳон хонд; ӯ фармон дод, ки сарзамини Гутӣ пеши пои ӯ сар хам кунанд, тамоми гурӯҳҳои манда12; мардумони сиёҳсарро13, ки ба дасти ӯ шикает дод, Куруш бо ростӣ ва адолат онҳоро пазируфт; Мардук, Худои бузург, нигоҳбони мардуми хеш, ба корҳои нек ва қалби дурусткори ӯ нигарист.
- Ба ӯ фармон дод ба самти шаҳраш, Бобул биравад, ва ӯро дар роҳи Бобул ба роҳ андохт, дар ҳоле ки дар канори ӯ монанди як дӯст ва як ҳамроҳ гом бармедошт; сипоҳиёни азимаш, ки монанди обҳои рӯдхона қобили шумориш набуданд, силоҳҳояшонро бардоштанд ва дар канори ӯ ба роҳ афтоданд; бидуни корзор ва мубориза ӯро ба шаҳри Бобул, шаҳри хеш ворид кард; ӯ Бобулро аз бадбахтӣ раҳонид; Набунаидро бад-ӯ супурд, шоҳе, ки ӯро парастиш намекард.
- Ҳамаи мардуми Бобул, мардуми Сумер ва Аккад, ҳамаи бузургон ва соҳибмансабон, дар баробари ӯ сар фуруд оварданд, пои ӯро бӯсиданд; аз подшоҳии ӯ хушҳол шуданд, чеҳраҳояшон дурахшон шуд; Худовандгоре, ки ба юмни кӯмаки ӯ мурда дубора ҷон гирифт14, ҳамаро дар муқобили нобудӣ ва фалокат бипоид, онҳо ӯро ситоиш карданд ва номашро гиромӣ доштанд.
- «Ман Куруш, шоҳи ҷаҳон, шоҳи бузург, шоҳи тавоно, шоҳи Бобул, шоҳи Сумер ва Аккад, шоҳи чаҳор минтақаи ҷаҳон, писари Камбуҷия, шоҳи бузург, шоҳи Аншон, натиҷаи Чишпиш, шоҳи бузург, шоҳи Аншон, табори ҷовидонаи подшоҳӣ15, он ки Бил ва Набу шаҳриёрияшро гиромӣ доштанд, он ки онҳо барои шодии дили хеш шаҳриёрияшро орзу мекарданд.
- Замоне, ки ба сулҳ вориди Бобул шудам ва замоне, ки дар миёни суруру шодӣ тахти фармонравоиро дар кохи шоҳзодагон барқарор кардам,16 он гоҳ Мардук, Худой бузург, қалби бузурги Бобулиёнро {мусаххари ман кард}, дар ҳоле ки ҳар рӯз парастиши ӯро тадовум бахшидам; сипоҳиёни бисёрам ба сулҳ вориди Бобул шуданд; ҳамаи Сумер ва Аккадро аз ҳар навъ таҳдиде ҳифз кардам.
- Дар сулҳ шаҳри ӯ, Бобулро устувор сохтам ва тамоми шаҳрҳои оинии ӯро; сокинони Бобул, ки манозилашон {...}, бар хилофи хости Худоён {...}, юғе, ки шоистаатон набуд, ман онҳоро барандохтам, фақрашонро аз миён бурдам; аз корҳои неки ман Мардук, Худои бузург ба ваҷд омад ва ӯ лутфи хайрхоҳонаи худро ошкор кард нисбат ба ман, Куруш, шоҳе, ки ӯро гиромӣ медорад ва нисбат ба Камбуҷия,17 писаре аз тани ман, низ нисбат ба ҳамаи сипоҳиён; акнун, мо дар баробари ӯ волотарин пояи Худоияшро сутудем.

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор