зуҳуроти касалӣ ба эътибор гирифта шавад. Талқин мумкин аст ба беҳшавии ҳолати умумӣ (хоб, иштиҳо, қобилияти корӣ), инчунин ба бартараф намудани аломатҳои алоҳидаи асабоният (тарс, ҳаяҷон, хавотирӣ аз касалии худ) равона карда шавад. Шахсияти духтур, обрӯи ӯ ба самаранокии талқин таъсири зиёд мерасонад. Агар ҳангоми бедорӣ ин намуди талқин самара надиҳад, он гоҳ талқин дар ҳолати гипноз гузаронида мешавад.
Худталқинкунӣ
Ин ҷараёни таъсири тасаввурот ба протсессҳои вегетативӣ ё рӯҳӣ мебошад, ки фаъолнокии психикии шахси худталқинкунандаро зиёд мегардонад.
Ҳангоми худталқинкунӣ ҳиссиёти дард, карахтшавӣ, дарди сар, фалаҷшавӣ, каршавӣ, кӯршавӣ, вайроншавии кори дилу рагҳои хунгузар, нафаскашӣ, ҳазмкунӣ пайдо шуданаш мумкин аст. Яке аз усулҳои худталқинкунӣ машқи аутогенӣ мебошад, ки онро духтури немис И. Шултс пешниҳод кардааст. Дар ин ҳол ба бемор мақсади табобат ва тарзи худталқинкунӣ фаҳмонда мешавад. Қайд карда мешавад, ки ҳангоми худталқинкунӣ дар ҷисми одам ҳар гуна ҳиссиёт, масалан, баландшавии ҳарорат пайдо шуданаш мумкин аст. Тарзи гузаронидани худталқинкунӣ хеле оддӣ аст: ҳар рӯз 2–3 маротиба такрор кардани он, дар 3 ҳафтаи аввал дар муддати 1–2 дақиқа, баъд аз он 2–5 дақиқа давом додани худталқинкунӣ. Машқҳо дар зери назорати духтур гузаронида мешаванд. Моҳҳои аввал 1–2 маротиба дар як ҳафта ва минбаъд 1 маротиба дар 1–2 ҳафта бемор бояд ба назди духтур омада, дар зери назорати ӯ сеансро гузаронад. Бемор ҳангоми гузаронидани сеанс бояд ба таври қулай шинад ё дароз кашад ва чанд ибораеро такрор кунад. Дар рафти машғулият шаш намуди машқ аз худ карда мешавад: машқи 1 – бедор кардани эҳсоси вазнинӣ; ибораҳо фикран бе ягон шиддатнокӣ талаффуз карда мешаванд: 1) «Дасти ростам вазнин мешавад» – 6 маротиба; 2) «Ман тамоман ором ҳастам» – 1 маротиба.
Барои санҷиш каме дастро бардоштан мумкин аст, то ки ба пайдоиши эҳсоси вазнинӣ боварӣ ҳосил шавад. Машқ 10–14 маротиба