— Бифармо!
— Зарафшон рўди хунхор аст. Ҳар сол бешумор касонро ба комаш фурў мебарад ва махсусан ин ҷо – Дупула...
— Ҷои бехосият, мегўӣ?
— Ҳо, бехосият, рафиқ командир.
Командир чизе дарёфт ва фармуд, ки сўи Дупула лашкар кашанд. Оромӣ буд ҳама ҷо. Он ки рўи пули Хиштӣ савор буд, он сў гузашт. Бар дунболи отряди савора дучархае пеш мерафт ва рўи аробача бо брезент пўшида буд. Командир фармуд, ки дучархаро аз асп ҷудо кунанд ва милашро ба пули Хиштӣ гардонанд. Ва худ аз асп зер шуда, ваҷаб-ваҷаб пеш мерафт, ки ҷои барои ҷанги саворон нобобро биозмояд... Дар зер Зарафшон туғён мекард ва садои пуршаст ба камари рўдхона бархўрданаш меомад. Командир дуздона қадам монда сари бора мерафт ва дилаш гувоҳӣ медод, ки ана-ана тире ғингӣ садо бароварда ба сараш бархўрад, вале ирода сахт медошт ва ба чизе умед баста буд: набояд тасодуфе шавад; нақшаи отряди ў қавист. Чизе ба чашмаш равшанӣ карду ба дилаш гузашт; замираш тоза ва рўшан гашт. Хаёл ва ҳушашро дуобаи Зарафшон бурд, ки дар миён аз регу санг ҷазира сохта, домони дашти Фушуни Ёриро шуста, гирд гашта зери пули Хиштӣ меомад ва шохоби дигар так-таки камар ором аз зери пули Хурдӣ мегузарад. Дигар ҳама ҷо оромӣ. Фарди рўи пул ҳам наметобад; аз фиристодаҳо хабар нест. Ў боз ба аскаронаш нигарист. Бо нигоҳаш мефаҳмонд, ки чунин хомўшии дерёзро хуш надорад.
Шапкаи тасмасурхи ситорадорашро андаке пас тела дода, гўё пеши чашмашро тоза кард.
Як савор аз сари Қашқои ҷониби Ғузор намуду пас гашт, танҳо Мулло Тош дида буд ўро, ки ба омадани рафиқаш Норбек умед баста, лаҳза ба лаҳза он сў менигарист. Ба касе нагуфт ин ҳолатро, зеро чашмдор буд, ки боз намояд, мегўяд, аммо дигар нанамуд савор ва Мулло Тош пиндошт, ки назараш фиреб дода ўро...
Садо баромад, садои тир ва ҳамаро безобита кард. Паҳлўи шапкаи командир сўрох шуд ва ў зуд ба замин хам хўрд, ки гумонаш яқин баромад. Сиҳат монд. Дилаш тапид. Аз дил гузаронд, ки нобоб аст ин ҷой ва бояд пас гашт... Ва рўи пули Хиштӣ боз аскар пайдо шуд ва боз даст гардонд. Мазмун, аз тир кушодани касе огоҳ нагашта буд.
— Бизан!
Фармон дод командир. Гўё касе ўро бо карабин зада зери пул мекард. Аммо садои бадвоҳимаи тўп баромад ва аз пули Хиштӣ чанг хест. Касе надид, ки аскари тори он куҷо рафт, аммо диданд, ки чун пули Хиштӣ шикаста ва чангаш ба осмон рафта, хишташ ҳамчу кўҳи азим ба рўд зад. Аз пайвандҳо ҷудо шуд пул ва чунон ба оби ороми зери пул бархўрд, ки об бар қади пул боло шуд ва боз фурў рехт.