Морисро марги ногузир дар пеш буд.

кардани муаммое, ки онро фаромӯш карданӣ буд, ӯро маҷбур сохта натавонист. Ин тағйироти ногаҳониро чӣ тавр маънидод кардан мумкин?

Ӯ пештара барин умедвор буд, ки койотҳоро саг тарсонидааст, вале бо вуҷуди он изтироб ҳис мекард. Гувоҳии дилаш рост баромад. Дар байни баргони сабз пӯсти зарди хол-хол намудор шуд. Бадани дарози чандир мисли мор печутоб хӯрда аз байни буттаҳо мебаромад. Шубҳае намемонд — ин «бабр»-и Дунёи Нав буд, ки аз ҳамқавми шарқии худ — паланг камтар ба дил воҳима намеандохт.

Сабаби гурехтани койотҳо пайдошавии ӯ буд.

Қасди дарранда маълум буд: ӯ низ бӯи хунро ҳис карда, ба он ҷо расида омада буд.

Паланг аз одам чашм намеканд: ӯ аввал оҳиста-оҳиста, ба замин хестаю хоб карда, баъд ба ҷаҳиш тайёр шуда, торафт ҷакқонтар рост ба сӯи ӯ мерафт.

Ба дарахт баромадан нафъ надошт: паланг мисли гурба ба дарахт мебарояд. Мустангер инро медонист.

Бо вуҷуди он дер шуда буд. Дарранда аллакай дар байни