Бӯсе надиҳад магар ба ҷоне,
Оре, ҳама хамр бо хумор аст!

Дар боғи замона ҳеҷ гул нест
В-он низ, ки ҳаст, ҷуфти хор аст!

Эй дил, манеҳ аз миён бурун пой,
Ҳарчанд ки ёр бар канор аст.

Уммед мабур, к-аз он чи мардум
Навмедтар аст, умедвор аст.

Ҳарчанд шумори кори фардо
Корест, ки он на дар шумор аст,

Натвон донист – ҳар шаб аз умр
Обастани сад ҳазор кор аст!

---

Зи ишқи ту ниҳонам ошкор аст,
Зи васли ту насибам интизор аст.

Зи боғи васли ту гул кай тавон чид,
Ки он ҷо гуфтугӯй аз баҳри ҷон аст.

Вале дар пои ту гаштам бад-он бӯй,
Ки аҳдат ҳамчу ишқам пойдор аст.

Дилам рафту зи ту коре наомад,
Маро бо ин фузулӣ худ чи кор аст?

Чу гӯям бӯсае, гӯӣ, ки фардо,
Киро фардои гетӣ дар шумор аст?

Ба банди рӯзгорам чанд бандӣ,
Сухан худ бештар дар рӯзгор аст.

Ба аҳдам даст мегирӣ, валекин
Кӣ мегӯяд, ки поят устувор аст?

Туро бо Анварӣ з-ин гуна дастон
На як бору ду бор асту се бор аст!