---

Ба Худое, ки кард гардунро
Кулбаи қудрати илоҳии хеш,

Ки надидам зи кордории хеш
Ҳеҷ суде, магар табоҳии хеш!

АМИР ШУҶОИИ ШОИР ДАР ҚАДҲИ АНВАРӢ ГУФТА

Ҳар балое, к-аз осмон ояд,
Гарчи бар дигаре қазо бошад,

Бар замин норасида мегӯяд:
Хонаи Анварӣ куҷо бошад?!

ҲАКИМ ДАР ҶАВОБИ ШУҶОӢ ГӮЯД

Эй Шуҷоӣ, к-аз ту баддилтар надидам дар ҷаҳон,
Тират аз таркаш бурун н-ояд магар аз бими хеш.

Гар ба иқлиме дигар тире зи таркаш баркашанд,
Хафта гардӣ чун камон аз бим дар иқлими хеш.

Он барад зарри туро, к-ӯ аз ту зар берун кунад
В-он хӯрад сими туро, к-ӯ дар ту резад сими хеш!

ДАР МАЗАММАТИ ШУАРО

Одати тарҳи шеър оварданд
Қавме аз ҳирсу бухли гандаи хеш;

Номи ҳикмат ҳамениҳанд он гоҳ
Бар хурофоти жожи жандаи хеш.

Гургу ҳарроз ин лаъимонанд,
Ҳама дӯзандаю дарандаи хеш.

Анварӣ, пас ту низ ёд овар
Тирагиҳои заҳрхандаи хеш,

Қадҳ – мазаммат.
Таркаш – тирдон.
Хафта – қат, хамида.
Жож – беҳуда, ёва.
Жанда – ҷанда, либоси фарсуда.
Ҳарроз – чарминадӯз.