Моҳӣ аз хубӣ, хато гуфтам, наӣ
Пӯст сӯи ӯст, мағз аз сӯи ту!

---

Эй ҷони ман ба ҷони ту, к-аз орзӯи ту
Ҳаст оби чашми ман ҳама чун оби ҷӯи ту.

Эй ман ғуломи он хами гесӯи мушкбӯй
Афтода дар ду пои ту аз орзӯи ту.

Ҳар шаб хаёли рӯи ту ояд ба пеши ман,
То рӯзи ман кунад ба сиёҳӣ чу мӯи ту.

Дар банди нома мӯй ба наздики ман фирист,
То ҷон ба ҷои нома фиристам ба сӯи ту.

Дар кӯи ту ба бӯи ту ҷон медиҳам ба бод,
Гар бӯи ту ба ман бидиҳад хоки кӯи ту.

---

Эй мардумон бигӯед, ороми ҷони ман ку?
Роҳатфизои ҳар кас, меҳнатрасони ман ку?

Номаш ҳаменаёрам бурдан ба пеши ҳар кас,
Гаҳ-гаҳ ба ноз гӯям: сарви равони ман ку?

Дар бӯстони шодӣ ҳар кас ба чидани гул,
Он гул, ки нашкуфидаст дар бӯстони ман, ку?

Ҷонони ман сафар кард, бо ӯ бирафт ҷонам,
Бозомадан аз эшон пайдост, они ман ку?

Ҳарчанд дар камина нома ҳаменаарзам,
Дар номаи бузургон з-ӯ достони ман ку?

Ҳар кас ба хонумоне доранд меҳрубоне,
Ман меҳрубон надорам, номеҳрубони ман ку?

---

Эй бурда дили ману ҷафо карда,
Бо фурқати хеш ошно карда.

Охир ба ҷафо маро биозурдӣ,
Дар аввали дӯстӣ вафо карда.

Рӯй аз ту, буто, чи гуна гардонам,
Пушт аз ғами ишқи ту дуто карда.