Талаъ-ас-субҳу ало асъади фол
Он каши фитнакаши офаткӯш.

Бам сето дар амал оварда чунон-к
Мири олам нашунидаст ба гӯш.

Қавли ин савти чунон мутриби ӯ
Вой, агар шаҳр барошуфтӣ дӯш!

Эй басо шарбати хун, к-аз ғами ӯ
Дӯш гаштаст бар овозаш нӯш…

Гар шабе дигар аз ин ҷинс кунад,
Даргаҳи мири Хуросону хурӯш!

---

Дӯш дар раҳ нигорам омад пеш,
Он ба хубӣ зи моҳи гардун беш.

Гашта аз рӯю зулфи хунхораш
Хок гулрангу бод мушкпареш.

Чун маро дид соате аз дур
Он бути некхоҳи некандеш,

Ба ишорат, ниҳон зи душман, гуфт:
К-ассалому алайк, эй дарвеш!

---

Ба ҷон омад маро кор аз дили хеш,
Ғамӣ гаштам зи кори мушкили хеш.

Дар он дарё шудастам ғарқа, к-он ҷо
Ба ҷуз ғам менабинам соҳили хеш.

Ба роҳи васл мепӯям, валекин
Ҳама дар ҳаҷр бинам манзили хеш.

Мабодо ҳеҷ осоиш диламро,
Агар ҷуз ранҷ бинам ҳосили хеш.

Агар кас қотили худ буд ҳаргиз,
Манам он кас – нахустин қотили хеш!

---

Киро дар шаҳр баргӯям ғами дил,
Ки ояд дар ду олам маҳрами дил?