Гарчи пеш аз ваъда савгандон хурад,
Он ҳам аз пешам фаротар мекунад.

Гуфтамаш: «Бас мекунад чашмат ҷафо»,
Гуфт: «Некӯ мекунад, гар мекунад!»

Ақлро чашми хушаш дар нарди ишқ
Медиҳад шашзарбу шашдар мекунад...

Чун кунӣ, хокаш ҳамебӯс, Анварӣ,
Гарчи бо хокат баробар мекунад!

---

Ҳусни ӯ ишқи ман афзун мекунад,
Ишқи ӯ ҳолам дигаргун мекунад.

Ғамзае аз чашми хунхораш маро
Заҳра кард обу ҷигар хун мекунад.

Хандаи он лаъли исодам маро
Ҳар даме аз гиря Қорун мекунад.

Бар танам як мӯй аз ӯ озод нест,
Ман надонам, то чи афсун мекунад.

Ҳусни ӯ дар нарди хубӣ дов хост,
Хатташ акнун дов афзун мекунад.

---

Ёр дар хубӣ қиёмат мекунад,
Ҳусн бар хубон ғаромат мекунад.

Дар қимори ҳусн бо моҳи тамом
Даъвии дови тамомат мекунад.

Аз камони абрувон кард, он чи кард,
Войи он, к-аз тири қомат мекунад.

Фитна бар фитна-ст з-ӯву ҳамчунон
Ғорати сабру саломат мекунад.

Бешак, аз ҳуснаш надорад огаҳӣ,
Ҳар ки дар ишқам маломат мекунад.

В-аз накӯрӯӣ чу шеъри Анварӣ
Ростӣ бояд, қиёмат мекунад!

Шашзарбу шашдар – мот дар нард; беилоҷӣ.
Дов – омади кор, барори кор дар бозиҳо.