Шуд тавонгар ҷонам аз темору ғам,
З-он дили бесабру дарвешам намонд.

То гирифтам ошноӣ бо ғамат,
Дар ҷаҳон бегонаву хешам намонд.

Чун кунам, тадбири корат, чун кунам,
Чун дили тадбирандешам намонд.

Анварӣ, то кай аз ин кофарбача,
К-эътиқоди мазҳабу кешам намонд!

---

Дарди ту, дило, ниҳон намонад,
Андӯҳи ту ҷовидон намонад.

Аз ишқ машав чунин шукуфта,
К-он рӯи накӯ чунон намонад!

Овозаи ту фурӯ нишинад
В-аз меҳнати ту нишон намонад.

Гар бо ҳама кас чунин кунад дил,
Як дилшуда дар ҷаҳон намонад.

Аз дарди ту дил намонду бим аст,
К-аз бераҳмӣ-т ҷон намонад!

Аз кори ҷаҳон карона, эй дил,
К-озор дар ин миён намонад!..

---

Дар ҳама офоқ дилдоре намонд,
Дар ҳама рӯи замин ёре намонд.

Гул намонд андар ҳама гулзори ишқ,
Ростӣ бояд, на гул, хоре намонд!

Ақл бо дил гуфт, к-андар боғи ишқ
Гарчи бар шохи вафо боре намонд,

Ёдгоре ҳам намонд охир аз он
Дил ба боде сард гуфт: «Оре, намонд!»

Дар ҷаҳон як ошно нагзошт чарх,
Чархро, гӯӣ, ҷуз ин коре намонд.