Марди ҳамсоя хомӯш монд:
– …Вале Шумо баъди ун воқеаи шуда дигар шудан гирифтед; ин барои худатон аҷиб. Ман ҳам баъди марги модарам чунон дигар шудам, ки… ин ҳам барои худам аҷиб.
Афсона ба умқи андешаҳои худ фурӯ рафта буд. Марди ҳамсоя ҳамчунин. Ё шояд марди ҳамсоя намехост ба хайёлҳои Афсона халал расонида бошад...
– Вақте ки шавҳарам хонаву дарро барои ман монда рафт, аз чӣ бошад дилам аз Неъмат хунук шудан гирифт, ҳарчанд, Неъматро шавҳарам боре ба ман бад накарда буд… Баъд шавҳарам метавонист худаш ин ҷо бошаду маро аз дар берун кунад.
Шавҳарам бо некиаш, ба ман, чунон чизҳоро фаҳмонидан хост, ки зан дар ҳолати дигар фаҳмида наметавонад.
Чанде хомӯш монда буду пасон афзуд:
– Баъд чунон ки ба кофтани духтарам рафта будам, дилам хост, ба кофтани шавҳарам равам... Вале донистам: маро дигар қабул намекунад вай, яъне чӣ хеле, ки аз баҳри ин хонаву дар баромадааст, аз баҳри ман низ баромадааст... Аз баҳри ҳама чиз баромадааст баъди ҳар чизи шуда вай…
Ҳамсоямард, ки варо гӯш фаро медод, ба умқи андешаҳои худаш рафта буд.
– Мо ду соддаи бисёр чизҳоро дер фаҳмида,

• ниҳоят гуфт марди ҳамсоя хулосаи худро дар бораи тақдири худашу Афсона ва ӯ низ хомӯш монд ва ин хомӯшӣ дигар вайрон нашуд.

---

Ба бинои баландошён, ки Афсона мезист, яке наздик меомад. Аҷибаш, ки Неъмат буд. Аҷибтараш, ки бе асобағал қадам мезад, ҳарчанд, ҳанӯз каме мелангид. Яқин гаҷи пойҳои варо кушода буданд акнун.
Як ба иморати баланд, ки Афсона он ҷо мезист, назар афканд, пасон ба воридгоҳи он қадам бинҳод.
Лифти бино кор намекард, ба дараш навиштае овезон буд: «дар таъмир аст».
Неъмат илоҷ надошт ғайри бо зинапояҳо боло шудан, ки барои пойҳояш осон набуд. Вале оҳиста ва зӯр зада боло мерафт.

---

Афсона менишаст ин ҳангом бо марди ҳамсоя.
Ва ҳарду-шояд баъди сӯҳбату гуфтугӯ– андешаманду хомӯш буданд.
Ин хомӯширо садои занги дар баршикаст.
Афсона ғарқи андешаҳои худаш менишаст ҳанӯз.
– Кӣ бошад-а?
Марди ҳамсоя китф ба ҳам кашид.
– Ягон касро интизор будед? - пурсид марди ҳамсоя аз худи Афсона.
– Ҳеҷ касро.
Занги дар такрор шуд.
– Боз шавҳарам набошад-а? Ҳамроҳи духтарчаам-а? - аз чӣ бошад якбора чунин тахмин кард Афсонаи умедвор.
– Хуб, ки умед дар дили Шумо ҳанӯз намурдааст: бозгашти шавҳаратон ва духтаратона ҳанӯз интизор,

• фузуда буд марди ҳамсоя.
  Нигоҳи умедвори Афсона ҳамоно ҷониби дар буд. Баъд хесту тарафи дар рафт.
  Бетоқату то ҳаде бо изтироб ва ҳатто дар ҳарос оҳиста хам шуд, аз чашмаки дар берун назар андохт… Яқин мехост шавҳарашро ва духтарашро бинад он ҷо…
  Вале худашро қафо кашид Афсона.
  – Яъне, вай шавҳаратон не,
• хулоса баровард марди ҳамсоя.
• Ҳаа, баргаштани вай душвор, аз рӯи хислаташ,
• хулоса кард вай.
  Вале занги дар такрор гардид.
  – Яъне вай, номаш чӣ буд-а, Неъмат? - сухани марди ҳамсоя буд, ки чунин тахмин мекард.
  Паси дар, дар ҳақиқат меистод Неъмат.
  – Ман медонам, ки ту ҳамин ҷо, Афсона. Ҳама чизи вобастаи занҳоро ҳис мекунам ман...
• сухани Неъмат буд аз паси дар.
• Ман худам омадам пеши ту.
  Афсона ба ҷойи дарро кушодан қафо баргашт.
  Занги дар такрор гардид.