бояд чун табиби ҳозиқ бошад, ки табиб то дардро муайян накунад ба муолиҷа напардозад. Аз қабили ин суханҳо ҳикояти заргар хеле пандомӯз аст.

Рой пурсид, ки чӣ гуна будааст он?

---

Бараҳман гуфт:

• Овардаанд, ки дар шаҳри Ҳалаб подшоҳи номдор ва фармондеҳи комгор буд. Ин подшоҳ духтари меҳрпайкар ва моҳпайкаре дошт. Подшоҳ ин гавҳари якдонаро аз дидаи ағёр нигоҳ медошт. Рӯзе барои ин духтар пирояе тартиб менамуд ва ба устои заргар, ки дар санъати худ камоле дошта бошад, эҳтиёҷ афтод. Дар он шаҳр заргари пурҳунаре буд, ва малик овозаи ӯ шунида, баъзе аз маснӯъоти зебо ва корҳои аълои ӯ дида буд. Ӯро ба ҳарам талабиданд ва боби тартиби пироя ба ӯ гуфтушуниде рафт.

Марди заргар ҷавони зарифрӯй ва ширинзабон буд. Дили подшоҳ дар аснои сӯҳбат ба мақолати ӯ моил шуд ва хост, ки ӯро ҳамсӯҳбати худ гардонад. Заргар рӯз ба рӯз ба санъати ғариб ва суханҳои аҷиб подшоҳро шефта сохт ва малик низ дар эҳтироми ӯ соат ба соат меафзуд, то маҳрами ҳалими салтанат шуд.

Ин подшоҳ вазире дошт, ки ба матои нати ақл машҳур буд. Чун вазир дид, ки подшоҳ дар тарбияти заргар аз сарҳади эътидол даргузаштааст, фурсати муносиб ёфта гуфт:

• Малик ин шахсро маҳрами ҳарам сохта ва пеш аз ин қобилияти ӯро чунончи бояд нашинохтааст. Ба хотири ман мерасад, ки ин шахс аҳли карим ва унсури пок надорад. Зеро суханони ӯ ҳамеша ба озори халқ нигаронида шудааст. Ман мушоҳида кардам, ки малик ҳар гоҳ ба шахсе инъом кунад, ӯ дар оташи ҳасрат месӯзад.

Малик гуфт:

• Ин ҷавон сурати некӯ дорад ва некӯии сурат ба зебоии маънии далел аст.

Вазир гуфт:

• Ҳусни сурат далели ахлоқи писандида нест, ҳар чӣ зудтар аз сӯҳбати ӯ дур шудан лозим аст.