Яке тоҷи пургавҳари шоҳвор,
Яке тахт бо тавқу бо гўшвор,

Сапеҷобу Суғдӣ ба Гударз дод,
Басе панду маншури он марз дод.

Ситудаш фаровону кард офарин
Бар он пурҳунар паҳлави покдин.

420 Бад-ў гуфт: «Меҳри бузургиву дод,
Ҳамон базму разм аз ту дорем ёд.

Ҳунар беҳтар аз гавҳари номдор,
Ҳунармандро гавҳар ояд ба кор.

Туро бо ҳунар гавҳар асту хирад,
Равонат ҳаме аз ту ромиш барад.

Раво бошад, ар панди ман бишнавӣ,
Ки омўзгори бузургон тувӣ.

Сапеҷоб то марзи Гулзарриюн
Зи фармони ту кас наёяд бурун».

425 Фарибурзи Ковусро тоҷи зар
Фиристод динору чанде гуҳар.

Бад-ў гуфт: «Солору меҳтар туӣ,
Сиёвахшро худ бародар туӣ.

Миёнро ба кини бародар бубанд,
Зи фитрок макшой ҳаргиз каманд.

Маёсой бар кин аз Афросиёб,
Зи дил дур кун хўрду орому хоб.

Ҳама дод кун ту ба гетӣ-дарун,
Ки аз дод ҳаргиз нашуд кас нагун».

430 Ба Мочину Чин омад ин огаҳӣ,
Ки биншаст Рустам ба шоҳаншаҳӣ.

Ҳама ҳадяҳо сохтанду нисор,
Зи динор в-аз гавҳари шоҳвор.

Бигуфтанд, "Мо бандаву чокарем,
Замин ҷуз ба фармони ту наспарем".

Сипаҳбад ба ҷон дод зинҳорашон,
Бидид он равонҳои бедорашон.

Ҳаме кард нахчир бо юзу боз,
Баромад бар ин рўзгори дароз.

Рафтани Завора ба шикоргоҳи Сиёвуш

435 Чунон буд, ки рўзе Завора бирафт,
Ба нахчири гўрон хиромид тафт.

Яке турк, то бошадаш раҳнамой,
Ба пеш андарафканду омад ба ҷой.

Яке беша дид андар он паҳндашт,
Ки гуфтӣ бар ў-бар нашояд гузашт.