ФОБ (овоӣ дар борт - ОДБ): фурӯшанда тамоми хароҷоти нақлиёт, суғурта ва гумрукро мепардозад, харидор бошад борро қабул мекунад ва баъдан ӯ масъулиятро ба гардан мегирад.

Талабот ба молҳои гуногун ҳархела буда, дар мадди аввал аз нарх ва баъдан зарурати мол, яъне «ёзандагии» он муайян мешавад.

Ба талаботи мол асосан омилҳои зерин таъсир мерасонанд:

1. Зиёд шудани миқдори молҳо. Ин омил ба қоидаи камшавии моҳияти мол, яъне ҳар қадар мол зиёд шавад, ҳамон андоза моҳияташ кам мегардад, вобаста аст.

2. Тағйир ёфтани даромади истеъмолкунанда: афзоиши даромад, зиёдшавии талабот ва баръакс.

3. Тағйир ёфтани хоҳиши истеъмолкунанда: яке мехоҳад моли қиммат бихарад, дигар мехоҳад, ки моли арзон бихарад.

Умуман, пастшавии нархи мол бо сабабҳои зерин ба вуҷуд меояд:

• хоҳиш надоштани истеъмолкунанда;
• зиёдшавии таклифот аз талабот;
• зарурияти тез фурӯхтани мол;
• баланд шудани ҳосилнокии меҳнат дар робита ба истеҳсоли моли муайян;
• ахбор оид ба афзоиши нарх;
• чорабиниҳои давлатӣ оид ба кам кардани бекорӣ;
• баланд шудани музди меҳнати мардум нисбат ба ҳосилнокии меҳнат ҳангоми истеҳсоли мол ва хизматрасонӣ;
• афзоиши талабот аз таклифот;
• самаранокии истифодабарии фондҳо ва захираҳо;
• афзоиши талабот бо сабаби иваз шудани ахбори истеъмолкунанда;
• баландбардории сунъии нарх дар бозор;

Ташаккули нарх ва хизматҳо аз се унсури таркибӣ ба вуҷуд меояд: мавод, меҳнат ва хароҷоти замшаванда.

Арзиши мавод - нархи маводе, ки барои истеҳсоли мол сарф шудааст.

Арзиши меҳнат - нархе мебошад, ки барои иҷрои кор ба коргарон дода мешавад. Ин унсур хароҷоти пулии иҷтимоии коргаронро низ фаро мегирад.