аз муносибатҳои меҳнатӣ бармеоянд, пайдоиши шаклҳои нави муносибатҳои ҳуқуқиро тасдиқ намекунад (масалан, оид ба пардохти музди меҳнат, ҷавобгарии интизомӣ ё моддӣ), зеро мафҳуми умумии ӯҳдадорӣ дар муносибатҳои меҳнатӣ инчунин масъулиятро барои амалӣ субъекти он дар бар мегирад. Инчунин, муносибатҳои меҳнатӣ бо хусусияти давомнок доштанашон фарқ мекунанд, зеро ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои субъектҳои он мунтазам аз ҷониби корманд тавассути иҷрои функцияҳои меҳнатӣ ва дигар уҳдадориҳо бо риояи қоидаҳои муқарраршудаи дохилии меҳнат ва амали ҷавобии корфармо дар таъмини шароити меҳнат ва музди меҳнати корманд татбиқ карда мешаванд.

Ин хусусиятҳо дар маҷмӯъ муносибатҳои меҳнатиро тавсиф мекунанд, аммо зарур аст, ки онҳо аз муносибатҳои ҳуқуқии ҳамсон дар соҳаи фаъолияти меҳнатӣ фарқ карда шаванд. Муносибатҳои ҳуқуқии ҳамсон пеш аз ҳама муносибатҳои ҳуқуқии гражданӣ мебошанд, ки аз шартномаҳои пудрат, хизматрасониҳои пулакӣ, супоришҳо, шартномаҳои муаллифӣ ва аз дигар шартномаҳо дар соҳаи фаъолияти меҳнатӣ, бармеоянд.

Дарки фарқияти онҳо маҳз дар асоси якчанд хусусиятҳои хоси муносибатҳои меҳнатӣ имконпазир аст. Якум, хусусияти шахсӣ доштани ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои корманд, ки вазифадор тавассути меҳнаташ дар фаъолияти истеҳсолӣ ё дигар фаъолияти корфармо бо истифода аз қобилияти кории худ иштирок намояд. Дуввум, корманд вазифадор аст уҳдадории меҳнатии дар