инчунин, ҳуқуқ ва уҳдадориҳои мухталиф мебошанд, ки мундариҷаи ин муносибатҳои ҳуқуқиро ташкил медиҳанд.

Ҳамаи ин аз хусусияти мустақилонаи ҳар як муносибатҳои ҳуқуқӣ ҳамчун унсури низом шаҳодат медиҳад, ки бо аломатҳои умумии зикршуда муттаҳид шудаанд.

4.2 Хусусиятҳои муносибатҳои ҳуқуқии меҳнатӣ

Тавре ки дар боло зикр шуд, мафҳуми "муносибатҳои меҳнатӣ" дар КМ ҶТ шарҳ дода шудааст (моддаи 1). Ин меъёр таъкид мекунад, ки муносибатҳои меҳнатӣ ҳатман дар асоси шартномае ба миён меоянд, ки тавассути он корманд уҳдадории иҷрои корро бо пардохти музди меҳнат бо риояи қоидаҳои дохилии меҳнат ба уҳда мегирад ва корфармо уҳдадор аст, ки шароити зарурии кор ва пардохти онро таъмин кунад.

Муносибатҳои меҳнатӣ, ки тибқи меъёрҳои ҳуқуқи меҳнат танзим карда мешаванд, дар шакли муносибатҳои меҳнатӣ пайдо мегарданд.

Муносибатҳои меҳнатӣ як қатор хусусиятҳои ба худ хос доранд. Субъектҳои ин муносибатҳо дар ҳама маврид корманд ва корфармо мебошанд, дорои маҷмӯи ҳуқуқу уҳдадориҳои субъективӣ буда, ҳар кадоми ин субъектҳо нисбат ба якдигар ҳам ваколат ва ҳам уҳдадорӣ барои иҷрои як қатор вазифаҳоро доранд. Муносибатҳои меҳнатӣ новобаста аз таркиби мураккаби ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳо яксонанд. Омезиши ҳуқуқ ва уҳдадориҳое, ки