Ҳамсарам зодаи Файзобод аст,
Падараш низ аз ин мулки куҳанбунёд аст.
Шаст сол аст, ки бо кандани ҷон
Хӯрад аз обилаи дасташ нон:
Дода дар кӯдакияш додаракаш
Гушнаи зор сари дасташ ҷон;

Модараш даштиҷамист,
Оҳ, ин модари зор афтодаст:
Чархболе писарашро кушта,
Бар сараш хоки ду дунё бод аст.

Ман ба фармони манам,
На ба фармони занам.
Ба гапи ҳеҷ касе ҳам накунам,
Аз касе ҳеҷ хасе ҳам наканам!
Сари хам пеши касе нест маро,
Дасти кам пеши касе нест маро!

Гар ба сад сӯй равад решаи ман,
Тоҷикистон бувад андешаи ман.
Ман Дарахти Ватанам,
Эй табарзан,
Бо ҳама захми танам
Мекунӣ решаканам?

Ҳар куҷо решаи ман бисёр аст,
Ба кӣ ин решаи ман даркор аст?
Эй, ки бас решаи ман мекобӣ,
Хар ту дар дидаи ман метобӣ.
Оре, оре,
Ту хари решахӯрӣ,
Бо чунин решахӯрӣ
Хостӣ шохи тарамро бихӯрӣ?
Ма!