Амир Исмоил: Аз язак хабаре нест?

Хусайни Аъло: То баргашти он аз соҳили Ҷайхун мо ба Фароб мерасем.

Амир Исмоил: Аз Фароб то ба Ҷайхун чанд фарсанг аст?

Хусайни Аъло: Як фарсанг.

Амир Исмоил: Пойкоронро бифиристед, беруни Фароб чодар зананд. Мо ҳамон ҷо қароргоҳ месозем.

Хусайни Аъло: Ба чашм.

Аспашро гардонда муқобили масир ҳаракат медиҳад.

Амир Исмоил: Ба афсарон бифармоед, баъди фуруд омадан ба қароргоҳ дар хаймаи ман ҳозир шаванд.

Абузакриё: Ба чашм.

САМАРҚАНД

Қасри шоҳ

Тамоми бузургони Самарқанд ба боргоҳ даъват шудаанд. Наср бинни Аҳмад бар тахт нишаста. Хоҷаи Бузург ахбор медиҳад.

Амир Наср: Аз Бухоро чӣ хабар?

Хоҷаи Бузург: Амир Исмоил дасти роҳзанонро кӯтоҳ карда, сари роҳбарашонро ба дарвозаи Регистон овехта, муттафиконашро ба зиндон андохта, мардуми Бухороро аз шарри эшон эмин сохтаанд. Дирӯз хабар расид, ки омили Хоразм Хусайни Тоҳир бо ду ҳазор сарбоз қасди Бухоро кардааст. Ва Амир Исмоил бо лашкари хеш ба ҷанги ӯ рафтаанд.

Наср бинни Аҳмад: Яъқуби Лайс маншури ҳукумати Хуросон, Табаристон, Гургон, Форс, Кирмон ва Синдро аз амиралмӯъминин Муътамад дарёфт намудааст. Мо низ бояд ба назди ӯ сафире бифиристем. Номаро ба порсӣ нигоред. Аз арабӣ хушаш намеояд.

Хоҷаи Бузург: Шоирон дар даргоҳи ӯ ба порсии дарӣ шеър мегӯянд.

Наср бинни Аҳмад: Забони порсӣ ҳеҷ гоҳ дар кишвари мо қатъ нагаштааст. Магар мардуми мо набуд, ки ба забони модарии худаш намоз хонданро ба гардан гирифт ва Қуръонро ба порсӣ гардонданд

Самарқанди қандманд,