Ҳозирини маҷлис бо таҳайюр ба амир Исмоил менигаранд ва аз суханони таболуди ӯ чизеро пай намебаранд. Амир Исмоил пас аз максе ба суханаш идома медиҳад.

• Ҳар чӣ бодо бод! Мо бо роҳи биёбон ба сӯйи Самарқанд меравем ва пойтахтро мегирем. Сарнавишт ҳамин будааст...

Чашмони Рофеъ барқ мезананд. Бузургони Бухоро ҳайратзада ва бо тааҷҷуб ба амири худ менигаранд.
Абузакриё: Магар чораи дигаре нест?
Амир Исмоил: Бародари азизам, дигар кор аз кор гузаштааст. Ба ҳеҷ сурат рафтори мо дигар бахшиданӣ нест. Мо худро бояд наҷот диҳем, бародари ман, наҷот!

Абузакриё: Магар намешавад аз ин нақшаҳо даст кашед ва бо гардани шикаста аз бародарашон авф пурсид? Ҳанӯз чизе нашудааст. Ҳанӯз барои авф талбидан фурсат ҳаст.
Амир Исмоил: Не, намешавад... Рӯямон дар баробари бародарамон сиёҳ шудааст. Бо тамоми оби Ҷайҳун наметавон онро шусту пок кард, мефаҳмӣ? Дигар дер шуд, дер!

Абузакриё аз ҷояш хеста фарёд мезанад:

• Чаро хомӯш нишастаед? Чораи дигаре бияндешед! Ин хиёнат аст! Бо хомӯшии худ амири худро ба вартаи ҳалокат мепартоед!...
  Амир Исмоил: Абузакриё, бародари ман, ором шав! Чорае дигар вуҷуд надорад...

Рофеъ: Алҳол ин фикр дуруст аст. Ман ба он мувофиқам. Ягона илоҷи масъала гирифтани Самарқанд аст. Илло моҷаро то ҷовидона тӯл хоҳад кашид.
Амир Исмоил: Дигар сари ин масъала бар намегардем. (ба Ҳусайнӣ Аъло) Лашкарро ба сафар тӯлонӣ ва хеле машаққатовар омода бояд кард. Худо агар хоҳад, пасфардо ба роҳ хоҳем баромад...

Овози ӯ хаставу яъсомез садо дод. Абузакриё бо гӯшаи фаш ноаён ашқашро пок месозад.

БУХОРО
Қасри амир Исмоил

Дар ҳуҷрае бародарон Амир Наср, Абулашъас, Абуюсуф Яъқуб, Муҳаммад бинни Нӯҳ ва Абдуҷаббор андӯҳгин нишастаанд. Касе ҷуръати шикастани хомӯширо надорад.