— Чаро китоби тоҷикӣ ноёб аст?
Дар корхонаҳои шаҳр занону духтарон гаштаю баргашта пурсон буданд:
— Китобҳои адибони тоҷикиро аз куҷо ёфтан мумкин аст?
Ягона дӯкони китобҳои тоҷикӣ, ки идораи “Тоҷиккитоб”-и Тоҷикистон вазифадор аст онро бо китоб таъмин созад, чандон китоби зиёд надошт. Ва гуфтанд, ки мо дӯконро дар овони хеле фаровониаш мебинем.
Идораи “Тоҷиккитоб” ба муносибати рӯзҳои адабиёти тоҷик аз Душанбе ба шаҳри Самарқанд як контейнер китоб фиристодааст. Дар он миён 36 нусха китоби имсол ба табъ расидаи ман “Агар вай мард мебуд...” низ будааст.
Барои як шаҳре, ки имрӯз қариб ним миллион тоҷикон дар он маскунанд, ҳамагӣ — 36 нусха!
Ман китоби худро дар дӯконҳои шаҳри Душанбе ва музофоти Тоҷикистон низ пайдо карда наметавонам.
Аммо адади нашри китоби ман аз даҳ-дувоздаҳ ҳазор ҳеҷ боло намеравад, ки намеравад. Намедонам, китоби нави он адибоне, ки дар дӯконҳо баъзан се-чор номгӯй китобҳояшон солҳо бехаридор мондааст, чигуна тиражи зиёд мегирад. Дар ин миён чи сирест, ки касе равшан эзоҳ додан наметавонад.
Мудири дӯкони китобҳои тоҷикӣ дар шаҳри Самарқанд Алишер ба мо гуфт:
— Китобҳои нағз, — осори классикон ва адибони имрӯзи тоҷикро, агар ду ҳазор нусха диҳанд ҳам, дар Самарқанд ба фурӯш меравад...
Сонитар директори нашриёти тозаасоси мо “Адиб” Анора Остонова, ки дар касби ноширӣ аз бисёр пастию баландиҳо огоҳӣ дорад, дар ҷавоби саволи мо гуфт:
— Афзудани адади нашри китобҳо на фақат ба манфиати мардум аст, балки вазъи нашриёти моро низ беҳтар мекунад.
Сипас монеа дар куҷост?