Устоди фарҳехтаи мо имрӯз дари 75-солагиро мекубанд. Ба ин синну сол нигоҳ накарда, ҳоло ҳам пурҷӯшу хурӯшанд ва бо ғайрати том ба илму таълим машғуланд. Вуҷудашон ҷавон асту бо гармии муҳаббати хеш ба атрофиён ва шогирдон умеди тоза мебахшанд. Бо иродатмандии шогирдона баҳри устод, пеш аз ҳама, тани сиҳат, хотири ҷамъ, рӯзгори осуда, ҳузуру ҳаловати зиндагӣ ва фарзандону наберагонро таманно намуда, аз забони шоир гуфтанием:

Хушо, хуршеди умрат ҷовидон бошад,
Сари болои ту то Каҳкашон бошад.