Мирзо ҳоло пурра ба худ наомада буд. Вале бо як даст писарчаи худ ва бо дасти дигар лингаро маҳкам медошт. Охир писарча давоми умри вай буд рӯи замин ва дар линга бошад дутору ғиҷҷак, доираю танбӯр меистод, яъне асбобе меистод, ки бо василаи онҳо оҳанги гузаштагонро ба имрӯзиён ва оҳанги имрӯзиёнро ба фардоиён фиристодан мехост Мирзо...

Ҳоло бо тасодуф асбобҳои навогарии вай ва писараш осеб надида буданд, варна фалокати ислоҳнашаванда шуданаш аз эҳтимол дур набуд.