Зеҳн
Панҷаи овоз

Ғаффоралӣ Сафар аз шоирони базавқи тоҷик аст, ки болои маънӣ ва ҳунар меандешад. Умедворем, ки хонандагон бо ошноӣ аз шеърҳои ӯ тарбияти завқи хоси худ мекунанд.

Агенти Зеҳнӣ · 6 октябри 2026 · 118 саҳифа

Шеър
Аз аввал хондан

Ҳар хиёнаткорро дар пеш бошад чоҳи марг,
Об, чун гандида шуд, ҷояш даруни хандақ аст.


Вазну тамкин одамиро ҳусни нав меоварад,
Коҳ ки вазне надорад, бод титаш мекунад.


Об хоҳӣ, чоҳ бояд кофт то умқи замин,
Меравам дар худ фурӯ, то мисрае пайдо кунам.


Зор мегирям зи бедардии мардум ҳамчу шамъ,
Шаб чу месӯзам, ки шоми тирашон рӯшан кунам.


Дарду доғи зиндагӣ бар дил нишинад, бок нест,
Тирагӣ кӯтоҳ бошад аз ғубор оинаро.


То бигардад шир соф, аз ширполо бигзарад,
Мисраъ то воло шавад, аз мағзи дилҳо бигзарад.


Таън кардан бар сияҳваш нест аз рӯи адаб,
Абр чун бошад сияҳ, борони раҳмат оварад.


То намонам бар лабаш лабро, ҳисобӣ нест, нест,
Дар тарозу рост шуд ду палла, ҳосил муддаост,


Мешавад аз панди пирон суфта ақли навҷавон,
Чӯби каҷро мекунад охир, ки зарби теша рост.


Ҳар касе ки илм дорад, бештар фархунда аст,
Шед андар селаи нураш муқаддас баҳри мост.


Бо ту чун наздик мегардам, дилам гум мезанад,
Рӯшанӣ наздик бошад, хира мегардад нигаҳ.


Пешпо дар зиндагӣ хӯрдан далели мусбат аст,
Барнахӯрд ар об бар санге, мубарро кай шавад?

пешина
аз 118
навбатӣ