124-133; Взгляд на Коран в восточном исмаилизме, «Иран», 1. 1926. с,59-72; В.Иванов.
Исмаилитские рукописи Азиатского Музея: Ираи, 1917, с.365-368.
31. «Ваҷҳи дин», «Коваёнӣ», Берлин, 1343: Дар хусчуси ин чоп муроҷиат карда шавад ба мақолаи А.А.Семёнов дар «Иран» 1. 1926. с. 61.
32. Дар Шўъбаи ленинградии Институти шарқшиносии АФ СССР, тавсифи онро А.А.Семёнов ва В.Иванов додаанд (Иран, 1918, с. 365-371).
33. Дар фонди дастнависҳои Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттии АУ Тоҷикистон; китобаташ 1321 (1903-1904).
34. W.Iwanow. Nasiri Khosrau and ismailism, р.61.
35. Кушоиш ва раҳоиш, таълифи Шоҳсаид Носири Хусрави Қубодиёнӣ, бо тасҳеҳ ва муқаддимаи Саид Нафисӣ. Бомбай-Лейден. 1950. муқаддима, с.
1-2.
36. Ҳамон ҷо, с. 7.
37. Ҳамон ҷо, с. 6.
38. Дар ин хусус ба муқаддимаи чопи мазкури «Кушоиш ва раҳоиш»
муроҷиат карда шавад. «Хон-ул-ихвон» аз тарафи Яҳё Хашшаб соли 1359 (1940) дар Қоҳира чоп карда шудааст.
39. Иран. 1917, с. 371-373: Иран. 1919. с. 2173. 2192. 2193-2292: Иран. 1. с.
222-223.
40. Ниг. Е.Э.Бертельс. Носири Хисрау и его взгляды на поэзию. Изв. Отд, Общ. наук АН Таяж. ССР. №4, 1953, с. 149.
41. Чопи Теҳрон, 1304-1307 (1925-1928).
42. Е.Э.Бертельс. Носири Хисрау и его взгляды на поэзию, с. 141. Дар хусуси тарҷумаҳо аз девони Носир ва дигар ахбор ниг.: А.Крымский. История Персии... с. 484-489.
43. Дастнависҳои ба чоп ҷалбнашудаи ашъори Носири Хусрав дар Институти шарқшиносии АФ СССР мавҷуд аст. Описание исмаилитских рукописей, собранных А.А.Семёновым, Иран, 1918, с. 2172-2173. Дастнависи зери рақами В-1809 ҳамон институт, ки хеле қадим аст, инчунин дорои ашъори ўст. Аз фондҳои дастнависҳои Кавказ тарҷеъбанде ба унвони Носири Хусрав дар «Матенадаран»-и Арманистон (фонди шарқӣ, дастнависи рақами 200, варақаҳои 61а-64б) мавҷуд аст. Ин ҳамон тарҷеъбандест, ки бо мисраи «Эй рухат офтоби кишвари дил» сар мешавад (ҳамон дастнавис варақи 61а) ва таснифи ўро В.А.Жуковский иштибоҳан ба Носири Хусрав нисбат дода аз рўи ду китоби чопи сангӣ дарҷ намудааст: Записки Восточного отделения, т. IV, с. 386-393; А.Крымский. История Персии... с. 489-493. Дар Институти забон ва адабиёти АУ Тоҷикистон дастнависи девони Н.Хусрав зери рақами 399 (937) маҳфуз буд ки он дар соли 1050 (1650) китобат ёфтааст. (Ин нусха ҳоло дар ИШМХ АУ Тоҷикистон нигаҳдорӣ мешавад).
44. ЗКВ, Т.У; Л., 1930с.589.
45. H.Ethe. Nasir Chusravis Rusanainama oder Buch der Erleechtung. ZDMG.
1879-1880, t.XXXIII (SS. 645-665, XXXIV (SS. 428-464).
46. Сафарномаи Ҳаким Носири Хусрав бо инзимоми «Рўшноинома» ва «Саодатнома», Берлин, «Коваёнӣ», 1340.
47. А.А.Семёнов. Насири Хосроу. Иран. 1, Л.. 1927, с. 214-224.
48. ДМ. с. 541-542; («Рўшноинома»), с. 545-561 («Саодатнома»).