нигоҳ кард. Вай на бузичаро диду на баррачаро. Ноумед шуд ва рӯболо ба замин ғалтид, чашмонаш ба сӯи калхотҳое, ки дар осмон парвоз мекарданд, нигаронида шуданд. Гург «Наход гӯшти ман тӯъмаи шумоён шавад?» — гуфту аз бемадорӣ хобаш бурд...

Бузичаву баррача бошанд, аз кори нодурусти худ пушаймон шуда, панд гирифтанд ва ба худ қавл доданд, ки дигар ҳеҷ гоҳ бе иҷозат аз пода ба ҷое намераванд.

Бадгуфтор —
шармандаву
шармсор!