тоғ таъин шуд. Ва худи ҳамин сол ба ӯ тӯҳмат карда, ӯро боз ду сол ҳабс намуданд. Бо қарори Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон ҳуҷҷатҳои ҷиноятии ӯ аз нав таф­тиш карда ва ӯро бо сабаби бегуноҳиаш аз ҳабс озод намуданд.

Соли 1948 ӯро ҷонишини раиси колхози ба номи «Стаханов»-и ноҳияи Шаҳринав таъин карданд. Ху­ди ҳамон сол котиби дуюми ҳизби ноҳияи Шаҳринав — Тошев, А. Бобокалонзодаро аз сафи ҳизб озод на­муд. Баъди ҳақиқат рӯи об баромадан, 13 августи со­ли 1949 аз нав ӯро ба сафи ВКП(б) барқарор карданд.

Аз соли 1949 то соли 1952 дар вазифаҳои агро­номи МТС, коргари корхонаи шаробкашӣ, сардори гурӯҳи сӯхторхомӯшкунӣ, сардори артели «Интруд»-и ноҳияи Шаҳринав ва аз соли 1952 то соли 1957 дар вазифаҳои сардори нуқтаи маҳсулоттайёркунии Қа­ротоғ, сардори корхонаи нонпазии Чептура, раиси ар­тели «Навобод»-и ноҳияи Шаҳринав шуда кор карда ба нафақа баромад. Дар дафтарчаи меҳнатии ӯ бори охирин раиси артели «Навобод» рафиқ Пӯлодов мӯҳру имзои охирин мегузорад. Таҳлили дафтарчаи меҳнатӣ аз он гувоҳӣ медиҳад, ки А. Бобокалонзода аз лаззати тамоми карахтиҳои солҳои гузашта чаши­дааст.

Хизматҳои А. Бобокалонзода дар назди халқ ва Ватан бо ордени «Инқилоби Бухоро», медали «100-солагии В. И. Ленин», медали «Кумитаи Шӯрои ве­теранҳои ҷангӣ», бо грамотаҳои фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон, Грамотаҳои Фахрии КМ ИЛКҶ Тоҷикистон ва Вазорати Маданияти То­ҷикистон қадр шудаанд. (26).

10 августи соли 1971 А. Бобокалонзода дар син­ни 65-солагиаш аз олам чашм пӯшид ва ӯро дар оромгоҳи деҳаи Шаҳринав ба хок супориданд.

Ҳуҷҷатҳои маҳхазии А. Бобокалонзода дар Му­зеи инқилобии шаҳри Москва, Музеи кишваршино­сии ҷумҳурии ба номи Беҳзоди шаҳри Душанбе маҳ­фузанд. Билети комсомолии ӯ бо № 4463 ҳамчун на­хусткомсомоли Тоҷикистон дар Музеи номбаршудаи шаҳри Москва дар намоиш аст.

Ҳоло фарзанди ӯ Абдураҳмон Бобокалонзода дар ҳавлиашон дар деҳаи Шаҳринав Осорхонаи падарашро