РОСТГӮЙ КАМОЛИ ИНСОНИСТ

Ростонро баду бало нарасад,
Марди каҷрав ба ҳеҷ ҷо нарасад.
(Камолиддин Бинойӣ)

Ростгӯйӣ ва росткорӣ аз шумори он хасоили ҳамидаи инсонист, ки ба иродаву шуури ҳар кас вобаста аст. Касоне, ки умри худро дар фазои олами мунаввари ростгӯйӣ ва росткорӣ масраф мекунанд, бешубҳа хушбахттарин шахсиятҳо мебошанд.

Сухани рост ва орӣ аз бофтаю дурӯғ ҳаргиз қимати худро гум намекунад ва баръакс, умри дурӯғ хеле кӯтоҳ ва сабаби ҳама бадбахтиҳост.

Абулқосим Фирдавсӣ дар ин маврид гуфтааст:

Бузург он касе, к-ӯ ба гуфтори рост,
Забонро биёрост, кажжӣ нахост.
Агар хоҳӣ аз ҳар ду сар обрӯй,
Ҳама ростӣ кун, ҳама рост гӯй!

Оре, ростӣ инсонро бообрӯ ва сарбаланд карда, миёни хосу ом маҳбуб мегардонад. Он нафароне, ки бо ростӣ сару кор доранд, ҳеҷ гоҳ боиси маломату озор нестанд. Ба қавли Зоҳири Кирмонӣ:

Салоҳи мардумон дар ростгӯист,
Ки дар кизбу каҷӣ беобрӯист.

Таърих гувоҳ аст, ки ростӣ ҳамеша мисли Замину Осмон, Хуршеду Моҳ ҷовидон аст. Ҳикмати гузаштагон барои ҳамагони мо дастур аст. Агар хоҳӣ, ки ба ту осебе нарасад, дар байни одамон обрӯят барҷо бошад, корҳоят пешрав бошад, ба мақсади худ бирасӣ, ҳамеша ростқавл ва росткор бош!

Ҳама он ҳикматҳое, ки дар ин бора гуфта шудаанд, ба ҳақиқати зиндагӣ рост меоянд. Ростӣ чароғи олами тафаккури инсоният шинохта шудааст. Барҳақ Сайидои Насафӣ фармуда: