ШӮРИШИ ВОСЕЪ

Шӯриши Восеъ, ки тахминан соли 1888 дар бекигарии Балҷувон сар зад, яке аз бузургтарин шӯришҳои мардумии ин давра ба шумор мерафт. Сабаби асосии шӯриш тирарӯзии мардум, афзун будани андозҳо, худсарӣ ва бедодгарии ҳукуматдорони маҳаллӣ гардиданд. Восеъ, ки дар ҷавонияш ҳамчун сарбози ҳокими Кӯлобу Балҷувон – Сарабек соли 1870 дар набардҳои муқобили амири Бухоро – Музаффархон ширкат варзида буд, нозукиҳои ҳунари ҳарбиро хуб медонист.

ШӮРИШИ ВОСЕЪ ЧАРО САР ЗАД?

Восеъ аз худсарии закотгирони ҳокими Балҷувон Мирзо Акрам, ки мехостанд ду деҳқонро барои насупоридани андоз қатл намоянд, воқиф шуда, онҳоро наҷот дод. Дар оғози шӯриш 11 нафар ҳамдиёронаш ҳамроҳи Восеъ буданд, сипас сафи шӯришгарон ба 600 нафар расид. Онҳо аввал дар Сурсақова омодагӣ дида, қалъаи ҳокимнишини Балҷувонро ишғол намуданд. Шӯришгарон дар Балҷувон муддате ҳокимияти худро таъсис доданд, ки дар он Юсуф ном шахс вазир ва Муллоназир ном ҷувозкаш девонбегӣ тайин шуданд.