Оре, агар инро шумо боре нашунидаед, аз он аст, ки Ӯро ҳар замон мебинед.

Чароғи моҳ дар ин осмони зулмонӣ рӯшан шуд. Ва чаро хоб ин замон мехоҳад, раҳи гиряи маро бибандад? Охир, агар Ёр меояд, ман худ аз ин мужда мемирам ва рӯи зебои Ӯро намебинам.

Агар мегӯӣ, ки ҳама дунё дар ихтиёри туст, ба Худо, боварат мекунанд.

Агар мегӯӣ, ки ту ҳеҷ гоҳ намемирӣ, савганд ба номи Зиндагӣ, онро хуш мепазиранд.

Аммо агар бигӯӣ, ки ошиқӣ ва дил бар Ӯ додаӣ, бидон, бад-ин дурӯғ туро ҳама дунё нафрин мехонад ва Зиндагӣ аз ту рӯй мегардонад.

Дил ба Ёре додаам, ки афсонаи муҳаббатро боре нашунидааст, аммо медонад, дар ин роҳ дилдода бояд ҷон бидиҳад.

Садҳазор сол аст, ки аз дилдодагӣ сухан мекунанд.

Садҳазор сол аст, ки олам пур аз таронаи муҳаббат аст.

Ва ҳамчунон садҳазор соли дигар ошиқон хомӯш нахоҳанд монд.

Ва агар Ёр якеро ба васл мерасонд, Ҳастӣ ранги дигар мегирифт ва дарахтони умед барг мерехтанд.

Барои Худо, агар фаҳмам намекунӣ, ки чӣ мегӯям, дар он хилвати хона садҳазор сол ба ҳасрат об аз дидагон бирез ва садҳазор соли дигар бинол, то аз ошиқони Ӯ, аз дилдодагони Ӯ бошӣ.

Ин хоб аст, ки меояд ва чашмони маро мепӯшад. Аммо дилам ҳамчунон бедор аст. Оре, баски дар хонаи Ӯ Ёр аст. Ва