алоқа мудири он таъин шудаанд.
– Як ҷўраашон ба район ба кор ҷеғ зад, худашон не гуфтанд, илова кард ў.
Рухсора дар хусуси тағояшу язнааш ҳам хеле гап заду вале дар хотири ман ҳаминаш монд, ки шаби тўйи апааш язнааш аз шаҳр ҳофизону раққосонро бурда, базмро чунон тафсондааст, ки кайфи он то ҳол аз ёди мардуми деҳа намерафтааст.
Вай гап мезаду ман гўш мекардам. Гоҳе боварам намеомад, ки чунин як нозанин дар рў ба рўям нишаста, аз саргузашти худ ҳикоя мекунад. Посбон намедонам, бори чандум бошад, сурфа карда аз назди мо гузашта рафт. Бо сурфаи сохтаи худ вай ба ман мегуфт: беҳуда тақал карда нашин аз ёдам намеравӣ. То ту дар ин ҷо ҳастӣ, ман хотирҷамъ намешавам.
Бегоҳии рўзи дигар ман аз Рухсора якчанд мазўъҳоро пурсида, дараҷаи тайёрии ўро тафтиш кардам. Доир ба мавзўи «Об», ба монанди аксар тамомкунандагони мактаби миёна, дарҳол формулаи об, вазни қиёсии он, дар шакли моеъ, ях ва бухор дучор шудани онро гуфт.
Ман мавзўъро батафсил фаҳмондам. Чӣ чизро донистан зарур, алоҳида такрор кардам. Гуфтам, ки ин чизҳоро донистан кам, имрўз талабот аз тамомкунандагони мактаби миёна, алалхусус аз дохилшавандагон хеле калон аст.
– Об дар саноати химия бағоят зарур. Барои як кило коғази дафтаратон сад литр об сарф мешавад, – гуфтам дар охир ўро ҳайрон карданӣ шуда. - Оби уқёнус не, оби нўшиданӣ! Медонед, сол то сол дар дунё оби нушокӣ кам мешавад.