Айнакӣ ҷаҳида аз ҷояш бархост, аммо бо ишораи Бадалбек зуд баргашта нишаст.
— Ҳой, амаки мӯйлаб, ман аз ҳаво гирифта гап намезанам, ҳар як даъвоямро исбот карда метавонам, — ба китфи вай тап-тап зада баланд хандид Довар. — Ана, ҳамин тавр, «макун бад ба фарзанди мардум нигоҳ, ки фарзанди хешат барояд табоҳ», гуфтаст Шайх Саъдӣ.
Шумо бо дили бад фақат дасти Занҷирро доштед, ки ин барои аҳмақон гап аст. Аммо мукофоти амалро бубинед. Хуб, ин гапҳо ба ман дахле надоранд. Бигӯед, аз ман чӣ талаб доред? Чӣ мехоҳед, кушоду равшан гӯед,
— ӯ ба ҳар се рӯ оварда, як-як ба рӯи онҳо нигарист.
Кабир рӯяшро ба як тараф гардонда менишаст.
— Чӣ мехоҳам? — Бадалбек баъди гуфтугузори рӯй дода, парешон ва димоғошуфта буд. — Пӯсткандаи гап ҳамин, ки.. ҳар чӣ хоҳӣ, гӯй, ман шартатро қабул мекунам, ту аз ин духтар даст каш, — гуфт вай ҳоло беназокат бо адовати ошкоро. — Чанд пул мехоҳӣ? — Бадалбек чашмонашро кашида ба рӯи Довар чунон менигарист, ки гӯё бо теғи нигоҳаш ба вай заҳр мезада бошад.
— Чанд пул мехоҳам?! — Довар табассум кард.— Бигӯ, ба чанд пул харидорӣ карданӣ ҳастӣ?.. Ку бифаҳмем, чӣ қудрат дорӣ? — Ҳоло вай ҳам ба ту гӯӣ пардохт.
Бадалбек қоматашро андаке рост гирифту аввал ба ҳамроҳонаш нигарист, сонӣ ба Довар рӯ овард.
— Даҳтара бигиру хап шав. Шутур дидӣ, надидам..
— Ба гап задан намеарзад, — гуфт Довар филфавр даст афшонда. — Барои ҳамин овора гашта, ба ҳамин