Нофи замин бастаанд.

Қурси офтоб бисёр мехоҳад, ки тамоми нурҳояшро ба чеҳраи бетаровати ин зан рехта...

Аз барои кӯдак бедораш кунад.

Ба сари майдон як зоғи сиёҳ пар кашида, «қар-қар» овоз медиҳад. Овозаш чунон гӯшҳарош, ки...

Аз қарқари зоғи наҳс, ё аз чизи дигар, ба ҳар сурат зан чашм мекушояд.

— Худам бедарак, хобам бурдааст, — ба оҳанги коҳиш пичирос мезанад ӯ ва пешдоманро, ки ҳанӯз пур нашудааст, дар миёнаш маҳкамтар баста, сараш ҳам, боз ба кор шурӯъ мекунад.

— Нағз, ки хоб аст, — дубора пичирос мезанад ӯ. — Ҳам ба ман азоб, ҳам ба вай. Лекин чӣ илоҷ, — бе пул рӯз гузарондан मुश्किल. Имрӯз агар шаст кило чинам... Ҳар килояш панҷ тин. Чанд сӯм мешавад?..

Аз риштаришта ашки ба гунаҳои зардаш таровида бехабар, дарди устухонҳояшро ба зӯри иродат фурӯ нишонда, зан кӯшиш дорад ба қафо, ба сари замин нигоҳ накунад.

Дар он ҷо писарчааш хобидааст...

Кош то офтобшинам бедор намешуд!

5

Вай ба сиву ҳафт қадам мемонд. Дардаш сахт буд ва аз ин рӯ қариб ду моҳ боз дар бемористон мехобид.

Як рӯз, дар ҳолате ки сараш камкам чарх зада, дилаш беҳузур мешуд, бо ранги заъфарон дар рӯи кат нишаста, аз тиреза ба саҳни бемористон менигарист. Ҳампалатаҳо дар атрофи миз гирд омада, чой менӯшиданд. Онҳо акнун сиҳат ёфта буданд...