Ана ҳамин тавр, аз як тараф, ҳар рӯз кампир ҳар чизеро, ки Салима медӯхт, ба бозор мебурду мефурӯхту харид карда меомад. Аз тарафи дигар, писари кампир низ рафтори Салимаро дида ба ҳаракат даромад. Салима чунон кор мекард, ки дар як моҳ зиндагии кампир тамоман дигар шуд. Писараш Ҳалим низ ба ҳаракат даромада ёрдам мекардагӣ шуд. Акнун корҳои дигар сар шуд. Салима бо Ҳалим ба ҷангал мерафтанду ҳезум ҷамъ мекарданд. Ҳалим ҳамроҳи модараш ба бозор рафтанро ёд гирифт. Ҳар се ором неменишастанд. Салима медӯхту мепухт, Ҳалим ҳезуму гиёҳ ҷамъ мекард, кампир ришта мебофт. Баъд писар ҳамроҳи модараш ба бозор мебурданду мефурӯхтанд.

Аз байн як сол гузашт. Ҳалим ҳам ҷавон шуд. Меҳнат карда гову бузу гӯсфанду аспу хар хариданд. Бо сарварии Салимаи кордон хонаи куҳнаро вайрон карда чанд хонаи хуб сохтанд. Дар муддати се-чор сол бузу гӯсфанду говашон рамаю гала шуд. Чанд чӯпонро ба кор гирифтанд. Хонаву дарашон аз ин ҳам ободтар гашт. Ҳалим Салимаро нағз дид. Бо тӯю тамошо никоҳ карда гирифт.

Боз чанд сол гузашт. Ҳалим дар ҷои хонааш дар байни кӯҳ бо машварати Салима қасре бунёд кард, ки аз қасри подшоҳ беҳтар буд. Барои мардуми деҳоти атроф чӣ қадар ҷои кор пайдо шуд, ҳама розӣ.

Кор то ҷое расид, ки Салимаву Ҳалим корхонаҳо, бозорҳо, корвонҳои кишварро харида ги-