Мунтахаби ғазалиёт

Мунтахаби ғазалиёти Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ бо муқаддимае дар бораи зиндагӣ ва осори шоир. Таҳияи Асрори Раҳмонфар ва Мубашшир Акбарзод.
Агенти Зеҳнӣ · 15 ноябри 2026 · 71 саҳифа
Бигзашт маҳи рӯза, ид омаду ид омад,
Бигзашт шаби ҳиҷрон, маъшуқ падид омад.
Он субҳ чу содиқ шуд, Азрои ту Вомиқ шуд,
Маъшуқи ту ошиқ шуд, шайхи ту мурид омад.
Шуд ҷангу назар омад, шуд заҳру шакар омад,
Шуд сангу гуҳар омад, шуд қуфлу калид омад.
Ҷон аз тани олуда ҳам пок ба покӣ рафт,
Ҳарчанд чу хуршеде бар поку палид омад.
Аз лаззати ҷоми ту дил монд ба доми ту,
Ҷон низ чу воқиф шуд, ӯ низ давид, омад.
Бас тавбаи шоиста бар санги ту бишкаста,
Бас зоҳиду бас обид, к-ӯ хирқа дарид, омад.
Боғ аз дайи номаҳрам се моҳ намезад дам,
Бар бӯи баҳори ту аз ғайб дамид, омад.
Он бандаи овора боз омаду боз омад,
Чун шамъ ба пеши ту дар сӯзу гудоз омад.
Чун абҳару қанд, ай ҷон, дар рӯ-ш биханд, ай ҷон,
Дарро бимабанд, ай ҷон, зеро ба ниёз омад.
В-ар з-он ки бибандӣ дар, бар ҳукми ту бинҳад сар,
Бар банда ниёз омад, шаҳро ҳама ноз омад.
Ҳар шамъи гудозида шуд равшании дида,
К-онро, ки гудоз омад, ӯ маҳрами роз омад.
Заҳроб зи дасти вай гар фарқ кунам аз май,
Пас, дар раҳи ҷон ҷонам, валлаҳ, ба маҷоз омад.
Оби ҳайавонашро ҳайвон зи куҷо нӯшад?
Кай бинад рӯяшро чашме, ки фароз омад?
Ман тарки сафар кардам, бо ёр шудам сокин,
В-аз марг шудам эмин, к-он умри дароз омад.
Ай дил, чу дар ин ҷӯйӣ, пас, об чӣ меҷӯӣ?
То чанд сало гӯӣ, ҳангоми намоз омад.
Он субҳи саодатҳо чун нурфишон ояд,
Он гоҳ хурӯши ҷон дар бонгу фиғон ояд.
Хур нур дурахшонад, пас нур барафшонад,
Тан гард чу биншонад, ҷонон бари ҷон ояд.
Мискин дили овора, он гумшуда якбора
Чун бишнавад ин чора, хуш рақскунон ояд.
Ҷони бақадамрафта, даркатмиадамрафта,
Бо қадди бахамрафта дар ҳин ба миён ояд.
Дил Марями обистан, як шева кунад бо ман,
Исии дурӯзай тан дар гуфти забон ояд.
Дил нури ҷаҳон бошад, ҷон дар ламаъон бошад,
Ин рақскунон бошад, он дастзанон ояд.
Шамсулҳақи Табрезӣ, ҳар ҷо ки кунӣ мақдам,
Он ҷову макон дар дам бе ҷову макон ояд.
Гар деву парӣ ҳорис бо теғу сипар бошад,
Чун ҳукми Худо ояд, он зеру забар бошад.
Бар ҳар чӣ умед астат, кай гирад ӯ дастат,
Бар шакли асо ояд в-он мори дусар бошад.
В-он ғусса, ки мегӯӣ, он чора накардам дӣ,
Ҳар чора, ки пиндорӣ, он низ ғурар бошад.
Худ карда шумур онро, чӣ хезад аз он савдо,
Андар паи сад чун он сад доми дигар бошад.
Он чора ҳамекардам он мот намеомад,
Он чораи лангатро охир чӣ асар бошад?
Аз мот ту қуте кун, ёқут шав ӯро ту,
То ӯ ту шавӣ, ту ӯ, ин ҳисну мафар бошад.
Навмед машав, ҷоно, к-ӯмед падид омад,
Умеди ҳама ҷонҳо аз ғайб расид, омад.
Навмед машав, гарчи Марям бишуд аз дастат,
К-он нур, ки Исоро бар чарх кашид, омад.
Навмед машав, ай ҷон, дар зулмати ин зиндон,
К-он шоҳ, ки Юсуфро аз ҳабс харид, омад.
Яъқуб бурун омад аз пардаи мастурӣ,
Юсуф, ки Зулайхоро парда бидарид, омад.

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор