Ба ҳар зарабони дили онҳо аспони Исову Маъруфхўҷа сум зада аз рустойи Ланглиф сўйи Самҷон мерафтанд ва баъд убургоҳи Зарафшонро гузашта ба Палорак мерасиданд... Чун шаб фаро меомад, пошна ба аспон мезаданд, то тезтак шаванд, аммо дар роҳи танги пурсанг, пурпечутобу шебу фароз чаҳорнаъл он сў, резачорпо ҳам гашта наметавонистанд. Лўк-лўки харонайи аспон хўрдайи имрўзайи онҳоро ҷўшонда то гулў меовард. Хавфи дермондан чандон безобитаашон намекард, зеро гуфтайи Рустамбеку Тўрабек рост баромад; онҳо пули зиёд ҷамъ оварданд. Ҳоло, пул
– қуввати миён, дилпур мераванд. Ба ҳар ҳол Исо таппонча ва Маъруфхўҷа милтиқи русиро аз даст намемонанд.
«Исохўҷа, то рафта расидан ҷиқ намегўем, ки паси ҳар харсанг хуке ё рўбоҳест ».
«Ман ҳам чунин фикр дорам, Маъруфхўҷа. Ба ман дар худи Уротеппа гуфта буданд: «Шумо ҳоло бо собуни масчоҳӣ ҷомашўйӣ накардаед». Лекин одамони бад набудагӣ барин».
«Чизе намефаҳмам. Баду некашон ба худашон. Одамони болорў ҳам бад набудаанд. Худи ташкил кардагӣ бойин пул овардандэ!»
«Молҳоя намегўед?»
«Гуфт-ку! Рўзи фирўзӣ қурбонӣ мекунем...»

«Истед!»
Ин чунон амре буд, ки ҳуш аз сари фиристодаҳо парронд.
Суханашонро бурид. Аспонашон боздошт. Онҳо натавонистанд камон ё таппончаро кор фармоянд. Зеро роҳзанҳо зиёд буданд.
Баъди садойи амри савор пиёдаҳо камонҳойи шаҳрисабзӣ сўйи эшон рост карда ва баъзе шофу шамшеру теғ кашида пеш омаданд, вале ба ном душманон имкони тирпарронӣ ё гурез надоштанд. Ба ҳар тақдир сари аспон пас гардонида болорў рафтанӣ шуданд. Аз он сў низ чунин садо омад:
«Истед! Вагарна, кушта мешавед!»
Фиристодаҳо дарёфтанд, ки зиддият суде надорад. Зеро ҳалқа танг омада буд. Сарафзори аспон кашиданд.
Таҳҷойиҳо аз ду тараф ҳалқа гирифтанд, то аспони сур рамида, ононро лагад зада нагурезанд. Ҳеҷ гуна зиддият ва ё тохту гурез суде надошт. Ҳардуро дил фурў рафт ва аз поҷома лағзида ба рўйи роҳи сангчол афтид. Арақи сард пахш кард сару рўяшонро ва як ҳисси ногувор аз тан гузашта, олам пеши назарашон тираву тор гардонд. Афсонаҳо ёдашон омад, ки охири дунё зулмот аст.
Онҳо ба чунин карона расидаанд. Вале сухани гўянда онҳоро андаке ба ҳуш овард: