мумкин нест, аммо ин ҷавон — аз ҳар ҷиҳат ҷентельмен мебо-шад: бо вуҷуди шикорчӣ ва ба замми он ирландӣ буданаш, ав-лодан, аз рӯи тарбия ва кирдору рафтораш ҷентельмен мебо-шад.

Чун Луиза Пойндекстер фикру ақидаи шикорчӣ пирро дар бораи Морис-мустангер шунид, чашмонаш аз хурсандӣ дурах-шиданд.

— Вале медонед,— ба гапаш давом намуд Зеб, ки гӯё дар дилаш шубҳае пайдо шуда буд,— аз рӯи дӯстӣ ба шумо мегӯ-ям: бо дасти дигар кас меҳмоннавозӣ кардан ҷавонро меранҷо-над. Охир ӯ, чи тавре ки дар мо, дар Миссисипи баъзан мегуф-танд, «Пойндекстер барин мағрур аст». Бубахшед, мисс Луиза, ки ин гап ноҷо аз даҳонам баромад. Ман фаромӯш кардам, ки бо мисс Пойндекстер — бо кибру ғуруртарини онҳо не, балки бо зеботарин каси аҳли ин оила гап мезанам.

— Оҳ мистер Стумп, ҳар чӣ ки мехоҳед, ба ман гуфта ме-тавонед. Медонед, ки ман аз шумо, аз кӯҳпайкари азизи мо на-меранҷам.

— Забони кӣ мегардад, ки ба шумо, мисс Луиза, ягон га-пи малоловар гӯяд?

— Ташаккур, ташаккур! Ман дили наҷиби шумо, садоқату вафодории шуморо медонам. Шояд, ягон вақт мистер Стумп... — ӯ инро дудила гуфт,— дӯстии шумо ба ман даркор шуда мо-над.

— Ман бо дилу ҷон тайёр, мисс Пойндекстер. Зеб Стумп пирро ба шумо ваъда медиҳад.

— Раҳмат! Ҳазор раҳмат!.. Вале шумо чӣ гуфтанӣ будед? Шумо дар бораи меҳмоннавозӣ бо дасти дигар кас гуфтед?

— Ҳа, гуфтам.

— Шумо чӣро дар назар доштед?

— Ман гуфтанӣ будам: фоида надорад, агар ман дар хо-наи шумо ба Морис-мустангер нӯшиданӣю хӯрданӣ таклиф кунам. Магар ҳамин ки фақат падаратон худаш ба вай муро-от кунанд, набошад ӯ ба ягон чиз даст нарасонда монда мера-вад. Мефаҳмед, мисс Луиза, охир вай аз он касоне нест, ки ӯро ба ошхона фиристодан мумкин бошад.

Креолдухтари ҷавон дар додани ҷавоб шитоб накард — ӯ гӯё ба фикру хаёл фурӯ рафт.

— Хӯб шудаст, хотирҷамъ бошед,— оқибат гуфт ӯ ва аз оҳанги гапзаниаш пай бурдан мумкин буд, ки дудилагиаш тамом шуд.— Хӯб шудаст, мистер Стумп, ӯро муроот накунед. Вақте ки омад, ба ман хабар диҳед. Вале, агар дар аснои таомҳурӣ