боиси тиратарин фикру хаёлҳо мегардиданд.

— Не, масса Вудли! — бо изтироб ҷавоб дод зангӣ.— Ӯ дар он ҷо нест, масса Генри нест. Вале... — беҷуръатона ба гап да- вом намуд ӯ.— Ба Плутон гуфтани ин ҳузновар аст... Аспи вай дар он ҷо...
— Аспаш дар он ҷо? Умедворам, дар ҳуҷрааш не?
— Не, масса. Дар аспхона ҳам не. Дар таги дарвоза.
— Аспаш дар таги дарвоза? Вале чаро гуфтани ин ба ту ғамангез аст?
— Барои он ки, масса Вудли, барои он ки... асп аспи сиёҳ- мушкини масса Генри мебошад...
— Дуруст гап зан, ҳилиқхунук! Чӣ «барои он ки»? Умедво- рам, каллаи асп дар ҷояш? Ё худ, думашро ифтонидааст?
— Оҳ, масса Вудли, зангӣ аз ин хел чизҳо наметарсад! Кошки асп каллаву думашро афтонида гум мекард. Плутон ме- тарсад, ки ӯ соҳибашро гум кардааст.
— Чӣ? Асп Генриро афтонидааст? Ҳарза мегӯӣ, Плутон! Ҳеҷ мумкин нест, ки асп писари ман барин чобуксаворро афто- нида бошад. Ҳеҷ мумкин нест!
— Ман намегӯям, ки афтонидааст. Ман метарсам, ки бад- бахтии аз ин бадтаре рӯй надода бошад. Массаи куҳансоли