Шаман – бутпараст.

Шариатпаноҳӣ – лақаби дабдабаноки қозӣ.

Шиблӣ – Абубакр Ҷаъфар ибни Юнус маъруф ба Шиблӣ аз орифони маъруфи садаҳои сеюм ва чаҳоруми ҳиҷрӣ, ки соли 248-334 ҳиҷрии қамарӣ даргузаштааст.

Широ(ъ) – харидан ва фурӯхтан.

Ширинмийия – суси ширин. Сус – рустании худрӯйи дарозрешаест, ки мийя ҳам мегӯянд. Он ду навъ – талху ширин мешавад ва ширинмийия аз навъи ширини он аст.

Шоб – ҷавон.

Эдар – ин ҷо, дар ин ҷо.

Ясовул – аз ходимони дарбори амир ё ҳоким, ки дар вақти сафар пеш-пеши онҳо ба сифати посбон мерафт.

Ям – дарё, баҳр.

Юба – умед, орзу, талаб, хоҳиш.

Юмн – бахт, иқбол, толеъ.