Он, ки аз мулкаш харосе дида бошӣ беш нуҳ,
Гар равӣ бар боми ин сақфи бад-ин паҳноварӣ;

Он, ки қаҳраш дод анҷумро шаётинафканӣ
В-он, ки лутфаш дод оташро самандарпарварӣ;

Он, ки дар амъои кирме аз луоби барги чанд
Кори ӯ бошад ниҳодан коргоҳи шуштарӣ;

Он, ки аз таҷвифнолӣ соқии эҳсони ӯ
Ҷом гаҳ хузӣниҳад бар дастҳо, гаҳ аскарӣ;

Он, ки чун бар офариниш сарфарозӣ кард ақл,
Гуфт майро: гӯшмолаш деҳ ба дасти мускирӣ!

Он, ки тарки як адаб аз пешгоҳи ҳазраташ
Вақф кард Иблисро бар остони мидбарӣ;

Он, ки Одамро «исӣ одам» зи пой афканда буд,
Гар на аз «сумаҷтабоҳ»-и ӯ-ш додӣ боварӣ;

Он, ки қавми Нӯҳро аз тундбоди лотазар
Дар ду дам кард аз замин осеби қаҳраш испарӣ;

Он, ки чун хилватсарои хилваташ холӣ кунад,
Шуъла райҳонӣ кунад он ҷо, на ахгар ахгарӣ;

Он, ки даште ҷодуеро дар асое гум кунад
Як шубон аз мулки ӯ бе туҳмати мустакбарӣ,

Он, ки нили модарӣ бар чеҳраи Марям кашад
Ҳифзи ӯ, бе он ки ботил шуд ҷамоли духтарӣ;

Он, ки аз муҳре, ки будӣ Мустафоро бар китиф,
Муҳр кардаст аз пайи аҳдаш дари пайғамбарӣ;

Шуштар (Шустар) –шаҳре дар Эрон, ки бо ҳарираш машҳур будааст.
Хуз ва Аскар – деҳаҳо дар Хузистон.
Мускирӣ – масткунӣ.
Сумаҷтабоҳ – аз «суммаҷтабоҳ», сипас Парвардигораш ӯро баргузид («Қуръон», сураи «То. Ҳо», ояти 122) Лотазар – аслан «магзор», дар ин ҷо ба маънии тасаввурнопазир.
Испарӣ – рангзард; маҷозан ошуфта.
Мустакбарӣ – мутакаббирӣ, мағрурӣ.