Зеҳн
Мунтахаби девон

Агенти Зеҳнӣ · 30 октябри 2026 · 328 саҳифа

Адабиёт
Аз аввал хондан

Кошкӣ бар дасткори чобуке
Бахти мо бо чашмат устод омадӣ.

Номи бедод аз ҷаҳон бархостӣ,
Гар зи зулфат гаҳ-гаҳе дод омадӣ.

В-ар ба ҷоне васли ту мумкин шудӣ,
Ошиқат пайваста дилшод омадӣ.


Ёд медор, к-он чи бинмудӣ,
Дар вафо бар хилофи он будӣ.

Ҳоли ман дида дар кашокаши ҳаҷр,
Васлро ҳеҷ рӯй нанмудӣ.

Ноз танҳо-т буд одату бас,
Хуш-хуш акнун ҷафо дарафзудӣ.

Бӯсае хостам, набахшидӣ,
Нолаҳо кардаму набахшудӣ.

Ваъдаҳое диҳӣ бад-он дерӣ,
Пас пушаймон шавӣ бад-ин зудӣ.

Ростӣ бояд, аз лабат хиҷилам,
Ки басе харҷҳо-ш фармудӣ.

Хидмати ман бад-ӯ расону бигӯ,
Чунӣ, аз дарди сар баросудӣ?

Анварӣ, ин чи шеваи ғазал аст,
Ки бад-он гӯйи нутқ бирбудӣ.

Доман аз чарх баркашид сухан,
То ту доман бад-ӯ биолудӣ.


Бедилам, эй ёр, ҳамчунон ки ту дидӣ,
Дида гуҳарбор, ҳамчунон ки ту дидӣ.

Дар кафи ишқи ту ҷони мумтаҳани ман
Ҳаст гирифтор, ҳамчунон ки ту дидӣ

В-аз гули рухсорат, эй нигори суманбар,
Баҳраи ман хор, ҳамчунон ки ту дидӣ.

пешина
аз 328
навбатӣ