Ҷамъбасти нақшаи моҳонаи роҳбарӣ — ҷамъбасти натиҷаи моҳонаи фаъолияти корхона, муайян кардани фаъолияти дар як шӯъба, сех, таҳлили имконотҳо ва мавқеи ташкилот, роҳҳои бартараф кардани камбудию норасоиҳо, тағйироту иловаҳо ба нақша, муайянсозӣ ва вазифагузорӣ дар нақшаи моҳона.

Ҷамъбасти солона — хислати тиҷорат ва соҳибкорӣ, масоили идораи оҷилӣ, тағйирёбии тарз ва арзишҳои истеъмолкунанда, тағйирёбии истеъмол вобаста аз ахбор, суръати баланди тараққиёт, суръати пайдоиши корхонаҳои ҳамкор, суръати баланди тағйирёбии тиҷорат, тағйирёбии ҳолатҳои корхона дар давоми сол.

Се унсури асосии системаи электронии ахборӣ — муносибат ба аъвоёни коллектив, ҳамкорӣ бо рақибон, муносибат ба истеъмолкунанда. Аз тарафи дигар, ин вазифаи тиҷоратӣ, кордонӣ ва роҳбарӣ мебошад.

Имконоти менеҷерони замони навин — ҳисси худтаъминкунӣ, дарки интихоби озод, ҳукмронии фардӣ, дарки моҳияти кори хеш, ҳисси худбоварӣ.

Стратегияи имконоти менеҷер — равшан дидани мақсадҳои ояндаи ташкилот, ба корманд имкони вазифаи арзанда додан, таъмини дастгирӣ, таъмини маданияти волои рафтори роҳбарӣ, таъмини истифодаи қобилияти зеҳнӣ, таъмини пурраи ахбори фаъолият, таъмини ҳолати озоди боварӣ, ташкили муҳити озоди навоварӣ.

Хислатҳои сазовор гаштан ба боварин кормандон — боваринокӣ, адолатпарастӣ, ғамхорӣ ба кормандон, рӯирост сухан гуфтан, лаёқатмандӣ дар вазифа.

Самаранокии додани ҳуқуқи ҳокимиятдорӣ — ахбор ва таҷрибаи роҳбарӣ доштани номзад, тайёр будани номзадҳо барои боварӣ, масъулият қобилияти кормандро баланд мебардорад, вақте ки ҷудо кардем, барои нишон додани қобилият имкон медиҳад.

Менеҷер пеш аз қабули вазифа ба саволҳои зерин бояд ҷавоб гӯяд — оё дигаронро ҷалб намудан зарур аст, ё худ танҳо вазифадор аст, барои ташкили даста ӯ чӣ уҳдадорӣ дорад, ба ин даста ӯ чӣ хел бовар мекунад, худи ман метавонам дар фаъолияти гурӯҳ иштирок намоям.