Хароҷоти вақтро аз рӯи нишонаҳои фаъолият ҷудо мекунанд — аз рӯи мазмуни корҳо — иқтисодӣ, техникӣ, тадқиқотӣ, педагогӣ; вобаста ба пайдоиш — маҷбурӣ, мувофиқи хоҳиш, аз рӯи эҳтиром; аз рӯи мӯҳлат — оҷилӣ, солона ва дарозмуҳлат; аз рӯи шакли фаъолият — фардӣ, коллективӣ, сӯҳбатҳо, маҷлисҳо, қабули меҳмон; вобаста ба функцияи роҳбарӣ — банақшагирӣ, баҳисобгирӣ, муҳандисӣ.

Вобаста аз мазмун кори роҳбариро чунин гурӯҳбандӣ менамоянд: корҳои ташкилӣ - маъмурӣ, корҳои эҷодӣ, корҳои техникӣ, корҳои иловагӣ, вақти дамгирӣ ва талаботи фардӣ, вақте ки ба ӯҳдадории Шумо дохил намешаванд, гум кардани вақти корӣ.

Сабабҳои асосии баландшавии нақши роҳбар — мураккабшавии қарори роҳбарӣ, баландшавии масъулият барои қабули қарори роҳбарӣ, иҷроиш ва назорати он, суръати баланди инкишоф, болоравии моҳияти масоили экологӣ, васеъшавии мустақилияти роҳбарии тамоми гурӯҳҳои хурди идоравӣ, ҷаҳонишавии иқтисодиёт.

Санъати идоракунии вақт — банақшагирии вақт, амалигардонии нақша, назорат ва маҳдудиятҳо, бо дигар корманд машварат кардан ва истифода аз қобилияти кордонии ӯ.

Банақшагирии вақти фардии роҳбарӣ — нақшаи стратегии дарозмуддат, нақшаи солона, нақшаи семоҳа, нақшаи моҳона, нақшаи даҳрӯза, нақшаи ҳафта, нақшаи ҳаррӯза. Иҷроиш ва ҷамъбаст дар мӯҳлатҳои нишондодашуда.

Роҳбари корхонаи калон рӯзҳоро дар ҳафта чунин ба нақша мегиранд — душанбе оид ба фурӯш, сешанбе доир ба таъминот, чоршанбе оид ба истеҳсолот, панҷшанбе оид ба сифати мол, ҷумъа оид ба бозори мол, рӯзи шанбе — корҳои хоҷагӣ ва кадрҳо, рӯзи якшанбе — истироҳат.

Дар охири ҳафта роҳбар бояд донад — таҳлили ҳолати молиявии ташкилот, таҳлили иҷрои нақшаи корӣ ва реҷаи иҷрои нақшаи корӣ, аз назар гузаронидани сехҳо, шӯъбаҳо, ҷои кори кормандон, қабули кормандон бо масъалаҳои фардӣ, қабули мизоҷон ва шахсони беруна, таҳлили ҳуҷҷатҳои сметавӣ, ворид намудани тағйиротҳо вобаста ба зарурият ва ҳолати бавуҷуд омада.