Тавсифи ташкилот хусусияти фаъолият, доираи фаъолият, соҳаи фаъолият, муносибат ба давлат, дараҷаи мустақилият, шакли моликият, шакли ташкил, мавҷудияти шахси ҳуқуқӣ, миқдори коргарон, мӯҳлати фаъолият, муносибат ба тиҷорат, дараҷаи қонунӣ, муносибат ба буҷаи давлатӣ, сохтори ташкил ва сохтори роҳбарии менеҷмент.

Сохтори идоравии ташкилот дар асрҳои XVI - XVII - мустақилона, омехта, марказонидашуда, функционалӣ, идораи биноӣ.

Шакли ташкилотҳо (корхонаю муассиса) - тиҷоратӣ, ғайритиҷоратӣ, давлатӣ, кооперативӣ, рафиқона, ҷамъиятӣ, иттиҳодиявӣ, саҳҳомӣ, агросаноатӣ, иҷоравӣ, омехта, муштарак, ҷамъиятҳои дорои масъулияташ маҳдуд ва ғ.

Корхона - соҳиби оиннома, суроға, моликият, менеҷмент, сохтори истеҳсолию ташкилӣ мебошад.

Хусусияти соҳибкорӣ аз нигоҳи Ш.Б.Сэй. - пайвастани омилҳои истеҳсолӣ, эҷодкорӣ, қобилияти баланди роҳбарӣ, таваккалкорӣ, гирифтани фоидаи баланд, ташкили шаклҳои нави роҳбарӣ ва истеҳсолот.

Қоидаи Шумпетер оид ба соҳибкорӣ - соҳибкорӣ субъекти хоҷагидорӣ мебошад, ки функцияи ҷорӣ намудани комбинацияи нави истифодабарии захираҳо буда, ҳамчун унсури фаъоли он баромад мекунад. Бе инкишоф фоидаи соҳибкорӣ ва бе фоида инкишоф вуҷуд надорад.

Соҳибкорӣ аз нигоҳи Зомбарг - як гурӯҳи одамон, миллатҳое мебошанд, ки дорои рӯҳияи ба даст овардани чизи нав ва соҳибкорӣ буда, гурӯҳи дигар ин хел рӯҳия надоранд.

Шаклҳои таърихан пайдоиши соҳибкорӣ - соҳибкор - моликиятдор дар замони қадим, соҳибкории асримиёнагӣ - феодалҳо, соҳибкории мустамликадорӣ - ширкатҳои тиҷоратӣ, соҳибкории давраи аввали капитализм, соҳибкории замони муттамарказӣ, соҳибкорони таҳлилгар.

Стратегияи соҳибкорӣ - ҳуҷумкунанда, навовар, пешраванда, тақлидкунанда, муҳофизатӣ.

Мақсадҳои мотиватсионии соҳибкорӣ - доимият, мустақилият, афзоиш.

Омилҳои ташаккули фонди соҳибкорӣ — нарх, навоварӣ, самаранокӣ, моли нав, бозори нав, сохтори нави ташкилӣ, воситаҳои нави молиявӣ.