Зи хешон тане чанд бо худ бибурд
Касоне, ки буданд ҳушёру гурд.

Ба бори шутур-дар силеҳи гавон
Ниҳон кард он номвар паҳлавон.

Биомад бад-ин сон ба кӯҳи Сипанд
Ҷаҳонпаҳлавон Рустами зӯрманд.

Расиду зи кӯҳ дидбонаш бидид,
Ба наздики солори меҳтар давид,

Чунин гуфт, к-«Омад яке корвон,
Ба пеш-андарунанд бас сорвон,

Гумонам, ки бошад намак борашон,
Агар пурсадам меҳтар аз корашон.»

Фиристод меҳтар якеро дамон
Ба наздикии меҳтари корвон,

Бад-ӯ гуфт: «Бингар, ки то чист бор,
Биёву маро огаҳӣ деҳ зи кор!»

Фуруд омад аз диж фиристода мард,
Бари Рустам омад ба кирдори гард,

Бад-ӯ гуфт, к-«Эй меҳтари корвон,
Маро огаҳӣ деҳ зи бори ниҳон,

Бад-он то ба наздики меҳтар шавем,
Бигӯему гуфтори ӯ бишнавем.»

Ба посух чунин гуфт Рустам бад-ӯй,
Ки «Рав назди он меҳтари номҷӯй,

Ҳамин гӯяш аз гуфтаҳо як ба як,
Ки дар борамон аст яксар намак.»

Фиристода баргашту омад фароз
Ба наздики он меҳтари сарфароз,

«Яке корвон аст, – гуфто, – тамом
Намак бор доранд, эй некном!»

Чу бишнид меҳтар, баромад зи ҷой,
Лабаш гашт хандону шодифизой,

Бифармуд, то дар кушоданд боз,
Бад-он, то шавад корвон бар фароз…