Сари моҳ бо афсари зарнигор,
Сари шоҳ бо тоҷи гавҳарнигор…

Бирафтанд аз он ҷо ба ҷои нишаст,
Бибуданд як ҳафта бо май ба даст,

Ҳама шаҳр будӣ пуровози нӯш,
Сарои сипаҳбуд биҳиште ба ҷӯш…

Сари моҳ Соми Наримон бирафт,
Суи Систон рӯй бинҳод тафт.

Аз он пас, ки ӯ рафта буд, Зол боз
Ба шодӣ яке ҳафта бигрифт соз,

Имориву болои ҳавдаҷ бисохт,
Яке маҳд, то моҳро дарнишохт.

Чу Синдухту Меҳробу пайванду хеш
Раҳи Систонро гирифтанд пеш,

Бирафтанд шодондилу хушманиш,
Пур аз офарин лаб зи некидиҳиш.

Расиданд пирӯз дар Нимрӯз,
Ҳама шоду хандону гетифурӯз.

Яке базм Сом он гаҳе соз кард,
Се рӯз андар он базм багмоз кард.¹

Пас он гоҳ Синдухт он ҷо бимонд
Худу лашкараш сӯи Кобул биронд.

Супурд он гаҳе Сом шоҳӣ ба Зол,
Бурун бурд лашкар ба фархунда фол…

Нишаст аз бари тахти Зобул ба дод,
Ба шоҳаншаҳӣ тоҷ бар сар ниҳод.

Ҳама Кобулу Зобулу Нимрӯз
Ба шоҳии Дастони гетифурӯз

Чу хулди барин хурраму тоза шуд,
Зи додаш ба олам-дар овоза шуд.

Чу Рӯдоба биншаст бо Золи Зар,
Ба сар-бар ниҳодаш яке тоҷи зар.

Багмоз – бигмоз, шароб, май. Багмоз кардан – шароб хӯрдан.