Камонро бимолид Дастони Сом,
Барангехт аспу баровард ном,

Бизад бар миёни дарахти саҳӣ,
Гузора шуд он тири шоҳаншаҳӣ!..

Ба гарданкашон гуфт шоҳи ҷаҳон,
Ки «Бо ӯ кӣ ҷӯяд набард аз меҳон?

Яке баргирояд-ш андар набард,
Ки аз тиру жӯпин баровард гард!»

Ҳама рост карданд гурдон силеҳ,
1
Ба дил хашмноку забон пурмизеҳ,

Ба овард рафтанд, печон инон,
Або найзаи обдода синон.

Барангехт Зол аспу бархост гард,
Чунон шуд, ки мард андаромад ба мард,

Нигаҳ кард, то кист з-эшон савор
Инонпечу гарданкашу номдор,

Чунон хораш аз пушти зин баргирифт,
Ки шоҳу сипаҳ монд аз ӯ дар шигифт.

Манучеҳр гуфт: «Ин диловар ҷавон
Бимонод ҳамвора равшанравон,

Ҳар он кас, ки бо ӯ биҷӯяд набард,
Кунад ҷома модар бар ӯ лоҷвард!²

Зи шерон назояд чун ӯ низ гурд,
Чи гурд, аз наҳангон-ш бояд шумурд!

Хунук Соми ял, к-инчунин ёдгор
Бимонад ба гетӣ далеру савор!»…

ПОСУХИ НОМАИ СОМ АЗ МАНУЧЕҲР

Пас он номаи Сом посух набишт,
Шигифтӣ суханҳои фаррух набишт:

«Набинад чу ту низ гардонсипеҳр
Ба разму ба базму ба ройу ба чеҳр.

Мизеҳ (мазеҳ) – мизоҳ, мазоҳ.
Яъне, модар дар мотами ӯ кабуд пӯшад, мисле ки ҳоло сиёҳ мепӯшанд.