Лоҷувард ворид гардида буд ба иҷорахонаи Ромиш: дигар чӣ илоҷ ҳам монда буд барои вай?
Вале шарфае дар долон меомад сӯи даре, ки вай даромада буд ва роғаке дошт ва чашме менигарист аз ин роғ. Чашми Лоҷувард буд, албат.
Чун шарфа наздик омад, дар пӯшида гардид, роғаш нопадид шуд, шояд барои он, ки чашми варо набинад Неъмати наздикомада.
Вале Неъмат меомад ҷониби ҳамин дар.
Ва расид ба ин дар.
Истод.
Лоҷувард, ки андаруни дари пӯшида буд, ин шарфа ва исти поро эҳсос намуд ва гӯё дигар илоҷ наёфт ва калиди қулфи дарро тоб дод, шояд барои он, ки Неъмат ворид шуда натавонад, ба ин ҷо, ба назди вай.
Вале гӯё маҳз ҳамин лаҳза фаҳмид: кори нодурусте карда, яъне баргашта ба иҷорахонаи бегонае, бе иҷозаи соҳиби он қулфи дарро ҳам маҳкам карда.
Аз ин муҷиб бошаст ба Ромиш нигарист Лоҷувард.
Ромиш аз ӯ чашм намеканд, ҳарчанд ҳарфе намегуфт.
Вале аз паси дар овозе омад:
– Дидӣ, ки ман туро ёфтам, Лоҷувард…

• овози Неъмат буд.
  Миёни абрувони Ромиш ду рахе падид гардид. Вале ҳанӯз ноҷумбону хомӯш истода буд вай.
  – То кай дар иҷорахонаҳои шароиташ ношоям овора шуда мегардӣ? - овози Неъмат буд боз.
• Ба хонаи ман баргардем. Хонаи ман ҳама шароит дорад барои зиндагии хуб…
  – Дар ҳақиқат, ҳама шароит дорад, хонаву дари вай …
• ҷумбиданд ниҳоят лабони Ромиш оҳиста ва баъди муддатҳо ба андеша рафтан.
  Лоҷувард бошаст нигоҳашро ба ҷониби Ромиш овард. Шояд аз Ромиш чунин суханро мунтазир набуд ин лаҳзаҳо.
  – Хонаву дари худат чӣ? - ногаҳон пурсид Лоҷувард аз Ромиш. Ва баъди муддате афзуд: - Аммо чаро рафтӣ ту аз ун хонаву дарат?…
  Ромиш ҷавоб дода натавонист.
  – Медонам, ки шумо ин ҷо, дарро кушоед,
• омад овоз аз берун.
  Лоҷуварду Ромиш ҳанӯз ба ҳамдигар менигаристанд.
  Неъмат кадом калидҳоро, ки онҳоро аз нав аз киса бароварда буд, яқин истифода мебурд барои кушодани дар.
  Писари Лоҷувард бедор шуда буд ва бо хавотир менигарист ҷониби дар.
  – Лоҷувард, туву писарчаатро мебарам бо худам!
  Дохили хона бошад беҳаракатӣ буд ҳанӯз.
  – Ман ба ягон каси дигар ғалаба карда натавонам ҳам, ғалаба мекунам ба Шумо. Аз рӯи таҷриба. Пас, ки худатон инро медонед, кушоед дара.
  Лоҷувард гӯё дигар илоҷ надошт ва банди дасти писарашро, ки ба ӯ наздик омада буд, миёни панҷаҳош гирифт. Ниҳоят салафанқоғазҳоро низ ба дасти дигар гирифта буд. Магар тайёр мешавад барои рафтан бо шавҳараш аз ин ҷо?
  Ромиш аз Лоҷувард чашм намеканд. Духтари Ромиш ҳам, ки бедор шуда буд, менигарист ба онҳо.
  – Дигар чӣ илоҷ ҳам монда? - сухани Лоҷувард буд.
• Аз тирезаи иҷорахонаи ин ҷо фаромада нашавад, ки дар поёнаш бом нест, ки бо воситаи он ҷойи дигар гурехта тавонем… Пас илоҷи ягона, ки монда,
• сӯи дар нигарист Лоҷувард,
• шояд рафтан бошад ба хонаи худ?…
• хомӯш шуд.
  – Аз қафои тиреза норбон ҳаст,
• якбора расид ба хотири духтари Ромиш.
• Паси бино фаромадан мумкин бо ин нордбон.
  Лоҷуварду писараш ҳайратзада ба духтараки Ромиш менигаристанд.
  – Ман бо ин норбон баромада фаромадаам зиёд. Ғайри ҳамин дигар бозие нест ин ҷо,
• чунин фузуда буд духтарак.
  Хашар-хушур карда, бо кадом чиҳо кушодан мехост дарро ҳамоно Неъмат.